week 3 2016/2

Zaterdag 19 november: Eagle Pass-Marathon

ScreenHunter_219 Mar. 04 22.19

Na een goede nacht ging de reis weer verder, elke dag komen we weer dichter bij Las Vegas, waar we vanaf woensdag weer verblijven voor onze laatste dagen.

We reden via het Amistadt Reservoir naar het Seminole Canyon SP:

12000 jaar geleden werd dit gebied bewoond door nu uitgestorven olifanten, kamelen, bizons en paarden. Het klimaat was gematigder dan heden. 7000 jaar geleden veranderde het klimaat en het landschap leek ook meer op het huidige landschap. Er kwam een nieuwe cultuur. De mensen verzamelden wilde planten en jaagden op kleine dieren. Ze leefden in kleine groepen omdat het landschap niet geschikt was voor grotere groepen.

Ondanks de “struggle for survival” hadden sommige van deze prehistorische mensen de energie om pictogrammen te maken in Fate Bell en andere rotsoorden  van de Lower Pecos River Country. Deze stijl wordt alleen gevonden in het gebied rond de Rio Grande, Pecos en  Devils rivers.

Meer dan pictogram  zijn hier gevonden. Van enkele schilderingen tot hele panelen, helaas hebben de makers de betekenis hiervan meegenomen in hun graf.

Erg jammer, maar je mag alleen maar de Canyon in met een guided tour. Die waren om 10 uur en om 15.00 uur, wij kwamen aan om 11.00 dus helaas, pindakaas. Geen pictogram gezien. Wel deden we nog een korte trail en zochten naar vogeltjes.

Deze diashow vereist JavaScript.

Omdat we honger hadden hebben we hier geluncht op een picknickplek en toen ging de reis richting Marathon, onze overnachtingsplek voor vannacht.

Onderweg viel de hoeveelheid border patrol echt op. Overal staan auto’s met mensen die het veld in staren en naast de weg loopt een zandweg die door hun wordt gebruikt om te patrouilleren.

dsc08985

Ook vandaag mochten we onze paspoorten weer eens tonen en liep er weer een herdertje om de auto heen.

Verder kwamen we nog Aoudad Sheep tegen in een veld. Toen we draaiden om ze op de foto te zetten gingen ze heel snel op de loop.

dsc08988

Ook liepen er nog Antilopes in het veld en ik zag nog een leuk vogeltje

Deze diashow vereist JavaScript.

Het hotel voldoet gelukkig ook……

Deze diashow vereist JavaScript.

Morgen gaan we Big Bend NP bekijken.

Zondag 20 november: Marathon-Fort Davis

ScreenHunter_220 Mar. 04 22.20

Vandaag was het tijd voor Big Bend NP: een van de grootste Nationale Parken van de USA  maar  ook een van de minst bezochte Nationale Parken. Dit komt door de afgelegen ligging, de dichtstbijzijnde grotere stad is El Paso, 300 mijl verderop.

Het park komt aan haar naam door de scherpe bocht in de Rio Grande, een rivier die precies op de grens van de Verenigde Staten en Mexico ligt en die 190 kilometer lang de zuidgrens van het park is. Op drie plaatsen stroomt de rivier door spectaculaire nauwe kloven.

Het grondgebied van het park maakt onderdeel uit van de Chihuahuan Desert, een  woestijn met een onverwacht mooie vegetatie en een grote variatie in dierenleven. Behalve de majestueuze rivier, de prachtige canyons en de woestijn bevindt zich in het park ook nog het berggebied Chisos Mountains, een groen en koel toevluchtoord tijdens de verzengend hete zomers.

Op de weg erheen zagen we eerst een Coyote staan

dsc09033

maar even later kwam het hoogtepunt: Albert zag een Mountain Lion, hij liep in de schaduw van de bosjes en sprong weg zodra wij eraan kwamen. Helaas heb ik hem niet gezien, wel dat er allemaal vogels opvlogen op de plek waar hij heel snel verdween. De begroeiing was daar hoog, dus hij was direct weg ondanks de noodstop die we maakten om hem te zien. De koffers lagen allemaal tegen de voorstoelen aan….

Later in een van de visitorcentrums zagen we een opgezet exemplaar en Albert is er heel zeker van dat dit klopt met wat hij zag!

Big Bend: wat een mooi park! Erg groot, dus we hebben niet alles kunnen zien in 1 dag! We komen hier zeker nog een keer  terug. Veel kleuren, prachtige rotsformaties. En op sommige punten zie je aan de overkant Mexico. Dit park moet je niet bezoeken in de zomer, dan is het te heet. Dit wordt dus een herhaling in een “winter reis”, of in het voorjaar, als alle cactussen bloeien, want daar zagen we er heel veel van!

Deze diashow vereist JavaScript.

De tijd vloog weer eens om en we reden richting Fort Davis, waar onze overnachtingsplek was.

Onderweg zagen we nog een paar Longhorns, dus die moesten op de foto. Ik had verwacht dat we er veel meer van zouden zien, maar Robert had al uitgelegd dat je die bijna niet meer ziet. Door hun enorme hoorns zijn ze bijna niet te houden. Met de hoorns vernielen ze prikkeldraad waardoor ze kunnen ontsnappen. Ook in de schuur is het een ramp, ze maken alles kapot.

dsc09098

Onderweg nog weer een checkpoint, waar we de paspoorten weer mochten laten zien.

We hadden gisteravond contact gehad met Rene en Belinda, die zitten in hetzelfde gebied. Omdat de Wifi zo geweldig is was het contact wat lastig dus ik had al een berichtje gestuurd waar onze overnachtingsplek was. En terwijl we nog onderweg waren zag Albert opeens een camper die wel heel veel op die van hun leek….Toch maar even inhalen dus…En jawel, ze waren het!

Ze gingen overnachten op dezelfde camping waar wij ook slapen. De reviews waren niet al te goed, dus ik zag de bui al hangen! De eigenaar heeft dus een grote gebruiksaanwijzing, maar als je over zijn carrière in de Air Force begint, dan valt het allemaal wel mee. Met deze voor-informatie heb ik maar wat geprobeerd en achteraf viel het allemaal wel mee. Hij had in Nederland gewoond en begon verhalen te vertellen, dus we kwamen maar moeilijk weer van hem af. We slapen in een gebouw die vroeger diende als onderkomen voor officieren en het ziet er best wel leuk uit. De Wifi werkt niet, dat nemen we dan maar op de koop toe.

Rene en Belinda hebben een plekje op de campground en we zijn gezellig samen uit eten geweest.

dsc09109

Daarna hebben we bij hun camper gezellig buiten zitten kletsen onder het genot van een geweldige sterrenhemel.

Morgen gaan we verder richting Las Vegas…nog 2 stops te gaan…

Maandag 21 november: Fort Davis-Silver City

ScreenHunter_277 Sep. 05 20.38

Vanochtend hebben we afscheid genomen van Rene en Belinda, we gaan beiden een andere kant op.

Na ongeveer een half uur rijden over een weg waar behoorlijk veel vers vlees op de weg lag, zagen we in de verte een aantal raven. Een van de vogels was wel heel erg groot….een gier dachten we? We vertraagden en reden langzaam door op de groep af. En toen zagen we het: een Golden Eagle, en nog een! Vanuit de auto heb ik mijn best gedaan om een goede foto te krijgen, maar die beesten blijven dus niet zitten. Het was wel een genot om ze te zien!

dsc09124

en ook deze bleef heel erg mooi op het paaltje zitten, waarschijnlijk een Northern Harrier.

dsc09128

We reden verder en ik dacht Ha, boodschappen doen. Helaas is dit geen echte winkel, maar een kunstproject, wel grappig, zo in the middle of nowhere!

dsc09133

En rijden maar weer, door El Paso. De Mexicaanse variant ligt er aan vast, maar ziet er wel heel anders uit….ook staan er afzettingen op de grens. Albert dacht eerst dat we door een “achterbuurt” reden.

Onderweg zagen we enorme boerderijen met melkkoeien

dsc09150

en natuurlijk weer een border patrol post, dit was aan de overkant richting Mexico. De posten verder de USA in lijken erg op onze vroegere douaneposten. We rekenen er op dat we de laatste post nu wel gehad hebben.

dsc09157

Vlak voordat we aankwamen in Silver City, wilden we nog een grote mijn zien, ondertussen werkte het weer niet helemaal mee, er trekt een koudefront over Amerika, en wij kregen vandaag ook een staartje in de vorm van onweer en een paar druppen regen

Zilver en  goud zorgden voor de opkomst van het mijn stadje Silver City, maar de aanwezigheid van koper zorgden ervoor dat dit gebied historische en economische waarde kreeg.

De Santa Rita Mijn heeft een kleurrijke historie…en het is de langst draaiende mijn in het westen van Amerika. De Mimbreno Indians (1100-1300) raapten hier turquoise en chrysocolla. De Apaches, die hier kwamen wonen, raapten koper van de bodem voor ceremonieën en als ruilmiddel. Dit gebied was het thuisland van de Warm Spings Apache, met als leiders o.a.  Geronimo en Victorio. Het ontginnen van de koper aders begon in 1799 toen een Spaanse soldaat Lieutenant Colonel Jose Manuel Carrasco door een bevriende Apache werd gewezen op de aanwezigheid koper. Dit was het begin van de Santa Rita del Cobre (Santa Rita), en vanaf dat moment is hier constant gedolven.

In 1804 verkocht Carrasco een deel aan Don Francisco Manuel Elguea, een handelaar die het koper met muildieren vervoerde naar Mexico. De Spanjaarden zetten krijgsgevangenen in om de koper uit de ondergrondse mijnen te halen. Het erts was zo zuiver dat het verhaal gaat dat praktisch al het Mexicaanse koper geld van 1800 tot 1840 gemaakt is van erts uit deze mijn.

Meningsverschillen tussen de Mexicanen en de Apaches zorgden voor veel strijd tussen beide partijen, en tot 1886 hadden de inwoners van Santa Rita veel last van aanvallen van de Apache’s. In dat jaar gaf de laatste leider van de indianen, Geronimo, zich over.

In 1873 werd de mijn verkocht aan een mijnbouwer uit Colorado, die het vervolgens doorverkocht aan een bankier uit Boston. Deze man bouwde een spoorlijn om de koper weg te krijgen uit het gebied.

Nadat de Santa Rita mijn in 1901 werd veranderd in een open pit mijn moest het stadje Santa Rita een paar keer verplaatst worden omdat de mijn steeds groter werd. Na een overstroming in 1957, waarbij er veel verwoest werd besloten de laatste bewonen in 1967 de laatste gebouwen te verlaten.

Deze mijn was ooit de grootste ter wereld, en er zijn maar 2 mijnen in de wereld ouder: de Bingham Canyon Mine bij Salt Lake City en de  Chuquicamata in Chili.

dsc09171

Een mooi gezicht al die kleuren!

Vlakbij de mijn stopten we ook nog om de Kneeling nun te zien: In de tijd van de Spaanse Coronado kwam er een troep mannen door Santa Rita op zoek naar goud. Vlak daarna kwamen er monniken en nonnen, die een klooster bouwden. Het was moeilijk om het hoofd boven water te houden en er was constante angst voor de indianen. De gewonde en stervende soldaten werden naar ht kloostergebracht. Een van deze gewonde soldaten werd liefdevol verzorgd door een jonge non, zuster Rita. Ze werden verliefd op elkaar, de non vocht en bad ertegen, maar toen werden ze verraden door een jaloerse man en zuster Rita werd veroordeeld om te sterven.

Ze bad om versteend te worden en haar wens kwam uit. Een aardbeving schudde de muren van het klooster kapot en alleen de knielende non bleef versteend achter door de eeuwen heen.

dsc09184

En bijna aan het eind van onze reis vandaag nog een traktatie: 3 mooie dames die even bleven staan! 2 ervan staan erg mooi op de foto.

dsc09187

Morgen de laatste lange rijdag. We zitten inmiddels al op 4000 mijl!

Dinsdag 22 november: Silver City-Flagstaff

ScreenHunter_278 Sep. 05 20.39

Gisteravond hebben we de auto maar even leeg gehaald om alles weer goed in de boxen te krijgen, dan kan het zo weer de “opslag” in. Nog een heel werk om alles weer passend te krijgen maar het is weer gelukt!

Vanochtend zaten we netjes om 08.15 in de auto. De navigatie gaf aan dat we om 14.00 in Flagstaff zouden zijn. Deze tijd hebben we werkelijk 3 uur lang volgehouden, toen wilden we koffie.

We reden door een prachtig gebied

dsc09196

Steeds maar rechtdoor

dsc09202

In een dorp zagen we dit…..je mag hier gewoon mee rijden.

dsc09199

Onderweg zagen we dat we langs Petrified Forrest NP zouden rijden. Dit park was al een tijd geleden, we hadden tijd genoeg en een parkenpas dus we namen de afslag.

Petrified Forrest NP: In dit Nationale Park zie je de grootste verzameling versteende bomen ter wereld. De bomen groeiden ongeveer 225 miljoen jaar geleden in een gebied met vele rivieren. Door hoge waterstand zijn de gigantisch grote omgevallen en door de rivier naar de huidige vindplaats gespoeld. Ze werden overdekt door slib en zand met vulkanisch as. Daardoor werd de verrotting vertraagd, het hout verhardde en versteende. Dit proces duurde  vele eeuwen geduurd.

Deze diashow vereist JavaScript.

Onderweg kwamen we ook nog een bekende tegen, de vaste lezer van dit blog zal hem herkennen!

dsc09229

Nog een paar plaatjes van Petrified Forrest

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen kwamen we op de i-40, eigenlijk best wel grappig! Onze reis begon met een stuk R-66 en nu rijden we aan het eind weer langs de R-66 (het oude benzinestation van Two Guns)

dsc09252

Op een zeker moment zie je de besneeuwde berg die in de buurt van Flagstaff ligt, die stad is dan nog meer dan 100 km verderop, dus de berg ook. Als je de foto ziet dan geloof je dit bijna niet, maar het is echt zo!

dsc09254

Tegen 16.00 uur waren we in Flagstaff. Vanaf de parkeerplaats van het hotel zie je besneeuwde bergen, gisteren is hier sneeuw gevallen. De was draait inmiddels en morgen gaan we dan echt het laatste stukje rijden.

Woensdag 23 november:Flagstaff-Las Vegas

ScreenHunter_279 Sep. 05 20.40

Toen we vanochtend naar buiten liepen voor het ontbijt was het koud! De auto was bevroren. Een uurtje later was het  nog steeds -4!

dsc09265

De reis verliep voorspoedig door een voor ons erg bekend gebied. Toch verveelt deze weg eigenlijk nooit.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tegen 12 uur kon de klok weer een uur terug want we zitten weer in Pacific Time. We hebben nog een beetje rondgekeken voordat we naar ons hotel (NewYorkNew York) gingen. Er is een nieuw Casino Hotel (de Lucky Dragon) net geopend dus we hebben even uitgezocht waar die zat.

dsc09281

En toen werd het tijd om in te checken, we hebben (met de klompjes) precies wat we graag wilden: een kamer met airport- en stripview op de 27e verdieping! Albert kijkt erg graag vliegtuigjes dus daar heb je de komende 3 dagen geen kind meer aan zo!

Deze diashow vereist JavaScript.

Verder hebben we nog even gegeten bij het Aria Buffet (op punten van ons spelletje). Er stond een behoorlijke rij en we hebben ongeveer 20 minuten in de rij gestaan. Toen we weg gingen stond er een enorme rij met wachttijden van 2 uur!

We hebben nog even gegokt, freeplay op punten van het spelletje. Samen toch mooi 50 dollar in cash meegenomen naar boven.

Morgen is het Thanksgiving, we gaan dan naar Larry en Andrea.

 

Donderdag 24 november: Las Vegas (thanksgiving)

Vanochtend met een kop koffie lekker lui naar het Las Vegas News liggen kijken en tegen een uur of 8 ontbeten in de Silver Sevens.

We hadden gisteren al ontdekt dat de Black Friday aanbiedingen ook nu al aanwezig zijn, dus om de drukte van morgen te ontlopen hebben we de hele ochtend besteed aan inkopen doen. We begonnen om 9 uur en liepen tegen 12.15 weer richting de auto, maar wel mooi in 1x geslaagd!

dsc09294

We hebben alles naar de kamer gebracht en zijn toen op weg gegaan naar onze afspraak voor vandaag: thanksgiving vieren met Andrea en Larry en familie.

Het was heel erg gezellig, het eten was heerlijk, dus een erg geslaagde dag! Ook hebben we gelijk maar even wat gezamenlijke plannen gemaakt voor de volgende vakantie en onze kampeerspullen weer teruggezet.

Deze diashow vereist JavaScript.

Morgen een rustig dagje: ontbijten met vrienden, nog een paar aankopen en verder zien we wel. Morgenavond gaan we naar de Blue Man Group met Andrea en Larry.

Vrijdag 25 november: Las Vegas (black friday)

Vanochtend gezellig ontbeten met Annie en Rob. Na het ontbijt nog een tijdje lekker in het zonnetje staan kletsen. Zij gingen aan de rit en wij bleven in Las Vegas. De voorspelling is dat het overal heel erg druk zou worden, dus we hebben op ons dooie gemak nog wat boodschappen gedaan en de koffers ingepakt. O ja, ook nog 5 dollar vergokt…..

In de avond hadden we met Andrea en Larry afgesproken. We hebben eerst lekker gegeten bij de Mexicaan en zijn toen naar de Blue Man Group in de Luxor geweest. De show was echt leuk, helaas mocht je geen foto’s maken dus het verhaal van vandaag blijft zonder foto’s. Ik heb werkelijk niet 1 foto gemaakt vandaag!

Morgen doen we ook rustig aan, we vliegen pas om 9 uur ’s avonds. We checken dus wat later uit en  Albert heeft om 12 uur nog een afspraak staan dus we komen de dag wel door.

Morgen geen update meer, de laatste dag zal ik schrijven als we weer thuis zijn.

We hebben 4800 mijl gereden (7680 km). De duurste benzine was 2.45 en de goedkoopste 1,79 per gallon (3,8 l)

Zaterdag 26 november: Las Vegas en terug naar huis

De laatste dag: we bleven lekker lui op bed liggen met een kop koffie. Toen toch maar opgestaan, gedoucht en nog even van het uitzicht genoten. In de zomer zie je altijd heel duidelijk de smog boven de stad hangen, en zelfs nu terwijl het een stuk kouder is zie je een vieze laag hangen.

We zijn gaan ontbijten in de Silverton en hebben nog even in de Bass Pro rondgewandeld. Toch nog een paar aankopen gedaan die vervolgens niet meer in de koffers pasten dus op naar de Outlet voor een extra handbagagekoffertje. De koffer die ik mee had heeft een kapotte voorrits dus die gaat na terugkomst richting grofvuil. In de Oultlet was het nog steeds erg druk, we hebben zelfs pas achter de Outlet een parkeerplek gevonden en binnen was het zo verschrikkelijk druk dat het niet meer leuk was om te winkelen.

Toen was het bijna 12 uur en had Albert een afspraak bij Dennis, voor jawel, weer een plakplaatje.

dsc09307

Na een uur of 2 was het klaar en dit is het resultaat:

dsc09309

We hebben nog wat winkels gekeken, voor het eerst op de Townsquare geweest, ook erg leuke winkels daar!

Tegen een uur of 6 de auto ingeleverd en op naar het vliegveld, ingecheckt en toen was het wachten tot we vertrokken. Het volle vliegtuig ging op tijd weg. Het opstijgen was wat vervelend, er stond veel wind en er waren behoorlijke windvlagen en dat hebben we geweten, het vliegtuig kreeg een paar behoorlijke klappen, best wel eng als je nog maar net los van de grond bent! Ook onderweg was er af en toe veel turbulentie, maar we  hebben toch nog wel wat kunnen slapen.

Op Londen kregen we nog een half uur vertraging, ook hier een erg vol vliegtuig, maar gelukkig waren we in 45 minuten weer in Amsterdam.

In de vd Valk bus op naar de auto en toen in dik anderhalf uur naar huis. tegen 12 uur waren we thuis, dus al met al zijn we ongeveer 20 uur onderweg geweest, vrij snel eigenlijk. Sil en Janny hadden het huis weer tip top in orde gemaakt en zaten op ons te wachten met lekker eten. Wat boffen wij toch!

We kijken terug op een mooie vakantie, Texas is ons goed bevallen en komt zeker nog weer op de to do lijst! Vooral voor Big Bend NP moeten we de volgende keer meer tijd nemen.

Iedereen bedankt voor de leuke commentaren en tot volgend jaar!

8 gedachten over “week 3 2016/2”

  1. Jullie maken echt een leuke bijzondere reis deze keer. Veel kilometers maar dan heb je ook wat. en weer eens wat anders.

  2. Mountain Lion, geweldig, mooie fotos van Bigband, we leren van de geschiedenis van jou verhalen, de inmense mine hebben we ook gezien, de Warm spring Indianen zijn in Oregon, (met casino) , op naar Las Vegas, veel plezier van Alida en Jan.

  3. Helemaal bij, jullie gaan de laatste dagen in, veel plezier in Vegas en een fijne thanksgiving met Andrea en Larry?

  4. Petrified forest, prachtig, richting Flagstaff, blue sky, alles in de opslag voor volgend jaar, je moet maar vrienden hebben, fijn toch, veel plezier, groetjes van Alida en Jan.

  5. Na 3 dagen plat liggen ben ik weer helemaal bij. Een mountain lion … jeetje .. geweldig! En wat leuk dat jullie Rene en Belinda nog een keer gezien hebben. Nu Thanksgiving .. veel plezier. En natuurlijk ook veel plezier op black Friday.

  6. Geweldig uitzicht in NewYork, ,$ 50 is dat genoeg voor een buffet?

    Veel plezier van Alida en Jan.

  7. Goede vlucht, welkom in ons landje, weer een prachtige reis, op naar 2017.

    Liefs van Alida en Jan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: