week 2 2016

Zondag 29 mei: Lake City

Na een goede nachtrust in dit geweldige stadje gingen we om 9 uur naar de Bakery, voor een lekker broodje. Faye had om 10 uur afgesproken met Harvey, een geoloog die hier woont en die ons een verhaal gaat vertellen over het ontstaan van de omgeving.

Door de eeuwen heen heeft het geologische proces van erosie, depositionering en opdrukken van de aarde het landschap van de Lake Fork of the Gunnison River waterscheiding gevormd. Ruwe berggebieden, steile canyons en brede  dalen domineren dit gebied, de hoogte varieert van 7519 feet ( 2290 m) in het Blue Mesa Reservoir  tot 14.306 feet (4360 m) op de Uncompahgre Peak. Het gebied is 1118 km2 groot.

Tussen 23 en 34 miljoen jaar geleden waren hier verschillende uitbarstende vulkanen, de twee belangrijkste waren de Uncompahgre en de Lake City. De Uncompahgre stortte in tijdens zijn laatste grote uitbarsting 28,4 miljoen jaar geleden. Hierdoor onstond een caldera van 23 km lang en 19 km breed. In de 5,4 miljoen jaren erna groeide in deze caldera een nieuwe vulkaan: de Lake City vulkaan. Deze barstte vervolgens 23 miljoen jaar geleden uit en stortte ook in met achterlating van een caldera van 14 km bij 11,5 km. Door de activiteit werd de aarde omhoog gedrukt en hierdoor ontstonden 2 fourteeners (bergen hoger dan 4260 meter), de Sunshine en de Red Cloud Peaks.  Hierna was de vulkanische kracht uitgewerkt en er zijn sinds die tijd geen grote uitbarstingen meer geweest in de San Juan Mountains.

De Uncompahgre en Lake City caldera’s zijn dus ingestorte vulkanen, de scheuren die ontstonden door de uitbarstingen werden door de eeuwen heen gevuld met ertsresten die lood, zink, zilver en goud bevatten. Dit werd ontdekt in de 19e eeuw en men begon met het ontginnen van dit gebied.  Het stadje Lake City is ontstaan in deze periode.

21 miljoen jaar geleden werd het gebied rond Red Mountain belaagd door zuur water en gassen, hierdoor beschadigden de vulkanische rotsen. Tussen Lake San Cristobal en de Slumgullion Pass werd hierdoor de Slumgullion Earthflow veroorzaakt. Een aardverschuiving die 1200 jaar geleden begon en inmiddels 7 km is verschoven. Het actieve deel schuift nog steeds elke jaar 6 meter. Omdat deze aardverschuiving vrij bijzonder is qua grootte wordt deze bestudeerd door onderzoekers vanuit de hele wereld. Inmiddels is het ook een National Natural Landmark.

Op de Slumgullion Earth Flow groeit ook nog een zeldzaam plantje, de reflected moonwort (Botrychium echo). Deze wordt maar op een paar plekken op de wereld gevonden.

Een heel interessant verhaal waardoor je anders tegen de dingen aankijkt die je ziet, opeens zien we nu de wanden van de Caldera met op de achtergrond Uncompaghre Peak:

DSC06465

Harvey had een kaart meegebracht waarop alle vulkanen in de omgeving stonden:

DSC06466

Onderweg was het nog even lachen om Faye, die met behulp van een meegenomen kei in onze auto moest klimmen:

DSC06469

Ook kregen we uitleg aan de voet van de Earthflow hoe je kan zien dat alles nog steeds beweegt: de bomen groeien in “kronkels

DSC06471

De laatste stop was bij het uitkijkpunt over Lake San Christobal

DSC06474

En als afsluiter een heerlijke lunch bij de Packers Saloon

DSC06485

De rest van de dag hebben we kletsend doorgebracht en ’s avonds weer in Packers Saloon gegeten.

Morgen blijven we nog hier.

Maandag 30 mei: Lake City

Zoals gewoonlijk begon de dag bij de Bakery, lekker broodje gegeten en bedacht wat we gingen doen. We begonnen met een bezoek aan de oude begraafplaats. Vorig jaar was ik vergeten om mijn memory card in de camera te stoppen dus nu gingen we in de herkansing en omdat het vandaag Memorial Day is hangen overal vlaggen:

DSC06502

Een graf is wel heel bijzonder, hij is zo oud dat er al een hele boom in groeit:

DSC06500

We gingen verder met een rondje rond Lake St Cristobal, waar we aan de achterzijde opeens een mooi moose mannetje zagen staan.

DSC06522

Het weer was prima dus een stuk langs Henson Creek gereden (het begin van de Alpine Loop)

We stopten bij de Ute Ulay Mine:

Deze diashow vereist JavaScript.

En nog iets  verder maakten we een foto die Conny vast erg grappig vindt:DSC06556

Ondanks de voorspelling bleef het lekker warm en op de terugweg genoten we van de uitzichten en hier en daar een waterval

DSC06569

DSC06575

Teruggekomen in Lake City zagen we de reden waarom we hier zo graag komen, de deer liggen heerlijk bij de mensen in de tuin

DSC06590

Verder werden we op de camping vermaakt door een bedelende ground squirl, hij was dol op stroopwafels en niet echt bang voor mensen

DSC06592

Tegen de avond hebben we gegeten in Packers Saloon, met Rene en Belinda, een Zwitsers paar die hier woont,  en we hebben een geweldig gezellige avond gehad en gelijk afgesproken voor November.

DSC06597

Morgen trekken we noordwaarts, naar Buena Vista.

Dinsdag 31 mei: Lake City-Buena Vista

Tijdens het uitchecken vanochtend hebben we nog even met de nieuwe eigenaar van de camping gepraat en als het weer niet te slecht is dan kunnen we hier in november ook slapen, anders wordt het een hotel.  Ook vanochtend weer voor de laatste keer naar de Bakery, dat broodje ’s morgens gaan we missen! Na een uurtje namen we afscheid van Faye en gingen op weg.

De reis verliep voorspoedig, prachtige vergezichten onderweg. Helaas zagen we het bordje dat we op de top van de Monarchpas waren iets te laat, dus hierbij een foto van de eerste parkeerplaats na de top.

DSC06605

Sneeuw op de toppen, maar in het dal toch een graad of 18 en dat voelt veel warmer dan bij ons, zal komen door de lage luchtvochtigheid.

Helaas is de voorspelling voor morgen slecht, 80 % kans op regen en aanstaande nacht onweer en morgennacht weer. Aangezien we maar een klein tentje hebben waar je niet echt voor je plezier in gaat zitten hebben we onderweg besloten om naar de KOA van Buena Vista te rijden en te proberen om een cabin te krijgen. Dat lukte en we hebben er geen moment spijt van: wat een uitzicht, onbetaalbaar!

DSC06613

Eerst wilden we over de Cottonwood pas, maar dit hebben we even laten overgaan omdat ik vannacht en vanochtend knallende hoofdpijn had, en we vermoeden dat dit ligt aan de hoogte, ik heb er elk jaar last van. De pas doen we dan morgen als het weer het toelaat.

We zijn even boodschappen gaan doen in Buena Vista en we zagen nog prachtige poppy’s in bloei.

DSC06625

Toen weer snel terug naar de cabin, want het is hier een kolibrie paradijs, overal hangen feeder en de kolibri’s vliegen om je hoofd heen.

DSC06630

Terwijl Albert de bbq opstookte, dekte ik onze tafel met het geweldige uitzicht.

DSC06648

Tijdens het eten konden we nog genieten van 2 raven die waarschijnlijk hier ergens een nest hebben en hun jongen verdedigden tegen 2 osprey’s

DSC06652

Morgen blijven we hier, wat we gaan doen zal afhangen van het weer.

Woensdag 1 juni: Buena Vista

Afgelopen nacht waren we toch wel blij met onze cabin, het heeft werkelijk gehoosd. Vanochtend was het zwaar bewolkt, je zag alleen de onderkant van de bergen, alle toppen zaten in de wolken.

Omdat een rit naar de top dan geen meerwaarde heeft, deden we eerst de oude spoorwegtunnels van de  Colorado Midland Railroad. Het spoor is allang verdwenen, maar de tunnels zijn gelukkig bewaard gebleven.

DSC06662

Daarna besloten we om naar Twin Lakes te rijden in de hoop dat de zon wat door zou breken. DSC06680Op de heen en terugweg stond er een politieauto met een agent erin die ervoor zorgde dat iedereen netjes de snelheid aanhield. Bij beter kijken zat er gewoon een pop in de auto, maar effectief was het wel!

DSC06679

De Cottonwoodpas ging over, maar we zijn er wel een stuk opgereden om te zien of we de Mountain Goats die hier leven konden vinden, helaas geen geluk, maar verder wel prachtige meren.DSC06688

Ook zijn hier hotsprings, maar dat zag er niet aantrekkelijk uit, dus we hebben boodschappen gedaan en zijn lekker op onze veranda gaan zitten en hebben de middag genoten van de kolibri’s die al vechtend om de feeder om ons hoofd heen zoemden. Op Facebook heb ik zelfs nog 2 filmpjes gezet.

DSC06707

Als avondeten hebben we nasi met pindasaus en een gebakken ei gehad, alles gemaakt op 1 brandertje.

Morgen trekken we verder, naar Central City, en dan weer in de tent.

Donderdag 2 juni: Buena Vista-Central City

Gisteravond mochten we het verschijnsel isolated thunderstorm van een afstandje bekijken, erg grappig, verderop onweer en bij ons bleef het droog.

DSC06713

Na een goede nachtrust hebben we afscheid genomen van de geweldige kolibri’s, Wat een energie hebben die beestjes, zodra het licht wordt, vliegen ze af en aan. Ondertussen maken ze ook nog de hele dag ruzie om de feeder en zoemen dan rakelings langs je hoofd. ook komen ze je af en toe even aankijken.

De reis van vandaag was niet zo lang, van Buena Vista naar Central City. Het was wel een mooie reis. We reden via de Hoosier Pass

DSC06725

DSC06727

en via Breckenridge, een wintersportstadje

DSC06729

naar de i 70, waar we in Silverthorne de Outlet tegenkwamen. Aangezien we nog kadootjes moeten verzamelen en we vandaag tijd genoeg hadden, hebben we daar 2 uurtjes rondgelopen en voor bijna iedereen al iets kunnen kopen, Dat scheelt straks weer in Las Vegas, kunnen we lekker aan het zwembad blijven liggen!

Er ligt best nog wel wat sneeuw, zodra je de hoogte ingaat rij je er midden tussen in.

DSC06731

Tegen 3 uur waren we op de KOA Central City, en we hebben hetzelfde plekje als de vorige keer dat we hier waren. Toen was het een camping in wording, nu is alles mooi begroeid en het is er heel erg druk, praktisch vol zelfs. We hadden voor de zekerheid al eten meegenomen uit Idaho Springs, maar dat was niet eens nodig geweest, je kan hier ontbijten en ze verkopen ook pizza’s.

Bij het inchecken hingen er trouwens 2 waarschuwingen: een beer in het gebied en een mountain lion, dus voorzichtig met eten zijn!

Morgen blijven we hier, wel relaxed om niet elke dag te verkassen….

Vrijdag 3 juni: Central City

We hebben goed geslapen en werden pas om half 8 wakker. Ontbijt viel wat tegen, af en toe hebben we de foute broodjes, deze waren erg droog!

Als eerste bezochten we Nevadaville:

Nevadaville was een goudmijn stadje, in 1860 heette het Nevada City. Alhoewel er nog een paar mensen wonen, wordt hij wel beschouwd als Ghost town. Het werd opgericht in 1859, toen het eerste goud hier werd gevonden. De meest inwoners waren Iers van afkomst. De stad was een van de meest belangrijke nederzettingen in dit gebied. In 1861 werden meer dan 50 gebouwen verwoest door een grote brand, de rest van de stad werd behouden omdat men het vuur wist te stoppen met TNT. Nevadaville werd weer opnieuw opgebouwd. Een ander serieus probleem was het feit dat de mijnen “leeg” raakten. Men moest steeds dieper graven, wat extra kosten met zich mee bracht. Na 1900 ging het sterk bergafwaarts met de mijnen en de bewoners trokken weg.

Er is niet heel veel meer te zien, enorme hopen kleurrijk zand, achtergelaten door de “Miners” en een paar gebouwen.

DSC06748

Daarna naar Idaho Springs, een paar boodschappen gehaald en even rondgekeken

Ook stond er een mooie loc met een treinstel erachter

Deze diashow vereist JavaScript.

Loc nummer 60 werd gebouwd door de Rhode Island Locomotive Works in 1886. Nummer 60 begon haar carriere als nummer 263 bij de Narrow Gauge Utah and Northern Railroad van de Union Pacific. In 1890 verplaatste de Union Pacific de loc 260 t/m 265 naar Denver, Leadville en Gunnisson. Vervolgens kregen alle locs in Colorado een nieuw nummer en deze Loc werd nummer 60.

Treinstel nr 70 werd gebouwd voor de Union Pacific, Denver and Gulf Railroad door de St. Charles Coach Company. De oospronkelijke naam is nr 168. Het is 1 van de 4 smalspoortreinstellen die in Colorado reden en dit is de enige die nog bestaat.

Toen op naar Mount Evans, onderweg Echo Lake bezocht

DSC06788

Voor de ingang van de rit naar mount Evans stond een file, dat zou dus in kolonne naar de top worden, in plaats daarvan deden we de Squaw Loop, ook met mooie uitzichten en hier en daar nog sneeuw

Op de terugweg nog even door Central City gelopen, veel oude, gerestoreerde gebouwen en casino’s.

Terug op de camping hadden we bedacht dat het beer en mountain lion verhaal waarschijnlijk niet helemaal klopte, totdat ik zag dat een medewerker berenpoep opruimde, de beer is er dus wel!

Morgen gaan we weer verder, richting Custer, met als waarschijnlijke overnachting Douglas WY

Zaterdag 4 juni: Central City-Douglas

Vanochtend werden we om 6 uur wakker omdat we gerommel hoorden bij de container. Gisteren had Albert al ontdekt dat er in de heuvel achter de container kapot gescheurde vuilniszakken lagen, dus we dachten aan een beer die even kwam ontbijten. Heel jammer eigenlijk dat de containers niet beter op slot zitten, want dit gaat die beer op den duur zijn leven kosten. Op het moment dat er geen afval (lees: eten) te vinden is, zal de beer dit op de camping zelf gaan zoeken en agressief worden, en dat wordt dan zijn/haar einde! Toen we de tent uitkwamen om te kijken bleek het een stel raven te zijn die zaten te ontbijten.

Alles opgeruimd en ingepakt en ontbeten en aan de rit. De eerste stop kwam al snel: het plaatsje Nederland, hier dronken we koffie in een treinstel

DSC06830

DSC06832

Eerst wilden we via Estes Park, maar het is zaterdag dus waarschijnlijk erg druk dus we besloten via Boulder naar de i-25 te rijden. Omdat we nogal wat mijlen moeten rijden hebben we gekozen voor de interstate, de snelste manier dus. Een paar uur “boring”…….en dit is dan je uitzicht:DSC06843

Onderweg zagen we nog wel een sproeivliegtuig en de manier waarop vrachtwagens hier vervoerd worden.

Rondom Denver was het erg druk, na Ft Collins werd het beter en tegen half 2 bereikten we onze bestemming: Douglas, Wyoming, waar de Jackalope voorkomt. We zullen ons best doen om er een op de foto te krijgen, maar hier is alvast een standbeeld

DSC06845

We moesten nog boodschappen doen en toen reden we zomaar lang een enorme trein, het bleek een soort railroad exibition te zijn, erg leuk!

DSC06851

Het is een stoomtrein van de Chicago & Burlington Railroad, gemaakt voor snel vrachtvervoer en frequent passagiersvervoer.

Ook stond er een erg mooie diner wagon, de Silver Salver, nr 196. Heel luxe allemaal, met een enorme keuken erin.

Toen terug naar ons tentje, heerlijk in de zon gezeten onder een stralend blauwe hemel zonder wolkjes.

DSC06871

Morgen gaan we weer verder, naar Custer.

9 gedachten over “week 2 2016”

  1. En weer een geweldige dag in Lake City. Leuk hoor! Dat heeft Faye weer goed geregeld. Veel plezier nog daar.

  2. Hé, dat huis ken ik .. haha! Wat gezellig dat jullie weer met Renee en Belinda hebben gegeten. Jammer dat Bob en Linda er (nog?) niet zijn. Maar die zie je in november …
    Goede reis naar Buena Vista.

  3. wat een interessante dagen en goed weer, hopelijk blijft het weer goed, hier in Farmington, 84 Fa, luchtvochtigheid erg laag.

    veel plezier en we duimen voor het weer, liefs van Alida en Jan.

  4. Lyan, wat prachtig allemaal weer! En die kolibrie’s, zo mooi! M”n lievelingsvogels. Ik denk dat wij ook deze kant maar eens opmoeten…..

  5. Je verslag weer helemaal bijgelezen. Leuk hoor al die ontmoetingen weer met bekenden en het wildlife. Vooral die kolibries. En wat is de natuur tich orachtig in de Rockies. Veel pkezier verder. Groetjes Marjan

  6. prachtige dagen ,vooral met de kolibrie’s, wat frisser daar in het noorden, wij nog 2 nachten Farmington, 95 Fa,veel gezien, nieuw de La Plata badlands, goede dirt vanwege de olie.

    Veel plezier in Custer, liefs van Alida en Jan.

  7. We hebben er tot nu toe weer van genoten reizigers, veel plezier verder

  8. Hoera, jarig, lieve Lyan, weer in jullie geliefde land met je verjaardag, van harte gefeliciteerd en samen met Albert een fijne dag.

    Knuffel van Alida en Jan, we drinken er morgen een glaasje wijn op.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: