week 2 2015/2

Woensdag 2 december: afscheid

Na het ontbijt vanochtend hebben we afscheid genomen van Faye, ze gaat terug naar huis en wij gaan weer langzaam richting het westen. Kijken of we het weer iets warmer kunnen krijgen, vanochtend in Moab was het -9 C. tijdens het afscheid nemen. Ons einddoel voor vandaag is Monument Valley, niet een erg lange rit, dus bedachten we dat we dan nog wel even konden gaan kijken in Canyonlands NP,  the Needles District.

Dit deel van het park is weinig bezocht omdat het op 1.5 uur rijden van de “hoofdingang” van Canyonlands ligt. Het gebied wordt gedomineerd door kleurrijke rotspilaren, de Needles. Vanaf het visitor centrum is het ongeveer 6 mijl tot het eindpunt.

Op weg erheen zagen we een prachtige golden Eagle in een bosje zitten samen met een “kudde” raven. Helaas geen foto, het ging te snel! Achteraf toen we terug reden zagen we dat er een dood dier lag dus ze waren waarschijnlijk aan het ontbijten geweest.

Het was heerlijk rustig in dit deel van het park, geen klimmende mensen waar je ze nou net niet wilt, dus ik kon heerlijk foto’s maken.

Er lag wel behoorlijk wat sneeuw maar dat maakt het extra mooi!

In eerste instantie hadden we bedacht dat we via de Moki Dugway zouden gaan. Omdat we echter niet wisten hoe die er bij lag hebben we dit toch maar niet gedaan. Wel kon Albert het niet laten om dan maar de Valley of Gods te doen in de hoop dat de auto een beetje roder zou worden. Helaas heeft de BLM daar gravel gestrooid dus het was niet erg rood. En we  moesten langzaam door de washes want daar waren grote geulen.

DSC04982

Na de Valley of the Gods heb ik nog even midden op de weg gestaan voor de foto die iedereen elke keer weer maakt…..

DSC04989

Tegen 4 uur waren we in het hotel (Gouldings). We hebben een mooie kamer met een geweldig uitzicht. Vanaf de camping zie je ongeveer hetzelfde, maar toch vind ik het hier net even mooier, je hebt niets voor je.

DSC04997

Helaas was het tegen half 6 donker, dus toen zijn we maar gaan dineren. Morgen vroeg op want ik wil de zon zien opkomen!

Daarna gaan we naar Page, eens zien hoe het daar in de winter is!

Donderdag 3 december: vroeg op!

Vanochtend ging de wekker om 6 uur. Ik wilde graag de zonsopgang in Monument Valley zien. Dus om 06.15 in de kleren op het terras. Albert zorgde gelukkig voor een kop warme koffie

De eerste foto is van 06.20

DSC05012

De volgende ongeveer 10 minuten later:

DSC05016

En nog 10 minuten later:

DSC05022

en de laatste: (ongeveer 07.15)

DSC05036

Tegen 8 uur vertrokken we uit Monument Valley. Het einddoel was Page. Een rit van 2,5 uur. We hebben het dus rustig aan gedaan. Hier en daar even een rookpauze voor Albert. We bereikten Page tegen 11 uur. Eerst even naar de Walmart geweest, er is daar van alles veranderd, er ligt nu een rotonde, die nieuw voor ons was. Toen we klaar waren in de Walmart zijn we even de brug over gereden en hebben we de locatie van de “Wrong Wave” nog maar een keer bezocht, altijd leuk om even een uurtje door te brengen.

DSC05054 DSC05064 DSC05066

Hierna nog even langs de Safeway voor wat energy bars en drinken voor morgen en toen op naar het hotel: de Quality Inn. Maar goed dat we gereserveerd hebben want ze zitten vol! Gelukkig stond Shelly achter de balie en nadat ik haar de groeten deed van Alida en Jan deed ze haar uiterste best om ons een goede kamer te geven. Het werd 217, met een prachtig uitzicht op Lake Powell. Alida en Jan: ze doet de groeten terug en we hebben foto’s van de baby gezien!

DSC05076 DSC05077

We moesten nodig wassen, gelukkig heeft dit een hotel een self serve laundry dus de was zit er inmiddels in.

Straks nog even eten en dan niet te laat op bed want morgen gaan we naar de Coyote Buttes South. We worden tegen 9 uur verwacht bij de Paria Outpost.

Vrijdag 4 december: onvergetelijk!

Een paar maanden geleden hadden we het geluk dat er permits vrij waren voor de Coyote Buttes South: een gebied die ligt tussen het Grand Staircase-Escalante National Monument en het Vermillion Cliffs Paria Wilderness National Monument.  Omdat de weg erheen met de huurauto niet te doen is, en je zelf nooit alle mooie plekjes vindt,  hadden we een gids besproken. Susan van de Paria Outpost stond ons al op te wachten toen we kwamen aanrijden.
Het zuidelijke deel van de Coyote Buttes Area bestaat uit twee delen: Paw Hole en Cottonwood Cove.
In Paw Hole staan rotsformaties die qua vorm op indianententen lijken, ook wel Paw Hole Teepees genoemd. Vooral de draaiingen in het gesteente (swirls) zijn erg mooi.
De Cottonwood Cove Area is een weids gebied dat bestaat uit kleurrijk gestreept zandsteen dat door water- en winderosie in de meest prachtige vormen is geboetseerd.

Wij deden de Cottonwood Cove Area en ik laat de foto’s voor zichzelf spreken. Voor de liefhebber: ik heb er ongeveer 260 gemaakt en ik kon bijna niet kiezen, dus wil je de rest zien dan kom je maar langs! (tip: wil je de foto’s groter zien, klik er dan even op).

We hebben een onvergetelijke dag gehad. Het is een werkelijk prachtig gebied, moeder natuur heeft hier wel extra haar best gedaan!

Vanaf 1 maart gaan de regels voor een permit trouwens veranderen: geen walk-ins meer, alle dagelijkse 20 permits komen online beschikbaar, ook geen loting meer, de eerste die er op klikt krijgt ze. 2x per jaar komen ze beschikbaar en dan in een keer voor een half jaar. Er zijn dan dus nog maar 2 momenten per jaar. Ze zijn er hier helemaal niet blij mee, want nu blijven toeristen langer in het gebied om te proberen om ter plekke een permit te krijgen, dat is dus straks afgelopen.

Alida en Jan: zowel van Susan als van Dallas, die we ook zagen, hij was ook als gids in het gebied: de hartelijke groeten terug!  Ze hopen jullie snel weer te zien!

Morgen gaan we Page weer verlaten, we gaan via de opnieuw geopende 89 door de Grand Canyon (South Rim) naar Kingman, waar we Annie en Rob weer gaan ontmoeten. We slapen in hetzelfde hotel en gaan kijken naar de Christmas Parade.

Zaterdag 5 december: Christmas Parade

Vanochtend hebben we ontbeten tussen de inhoud van 1 of 2 bussen japanners (of chinezen). Het was erg druk, maar we konden ons aardig staande houden en hebben lekker ontbeten.

Toen op weg, over de nieuw geopende 89, het stuk wat is weg gegleden door de aardverschuiving is nog goed herkenbaar, de weg ligt er goed bij!

DSC05347

Toen op naar de Grand Canyon, we deden wat uitkijkpunten aan en zagen nog een mannetjes elk met een mooi gewei. Verderop ook nog een mannetjesdeer, ook met gewei.

Op de parkeerplaats zagen we nog een leuke auto staan: een BMW met electromotor.

DSC05382

We hebben nog even getwijfeld of we een stuk route 66 zouden gaan rijden, maar we hebben dit stuk al 2x gedaan dus toch maar de interstate 40 op en zo waren we 1,5 uur later in Kingman. Onderweg zagen we nog even een “treintje”rijden…..

DSC05395

Annie en Rob waren al ingecheckt en we hebben samen koffie gedronken op hun kamer. Toen was het ook al tijd om richting het Historic District te gaan voor de Christmas Parade. We wilden nog voor de parade aan eten, maar de auto’s stonden al klaar dus die hebben we eerst op de foto gezet. Toen snel wat gegeten en weer naar buiten. We hebben wel een stukje gemist maar dat stond gelukkig al op de foto.  Het was een kleurrijke optocht met veel lichtjes en ook erg veel toeschouwers. Aan het eind kwam Santa met zijn vrouw. Leuk om eens mee te maken!

Morgen gaan we terug naar Las Vegas voor de laatste dagen.

Zondag 6 december: terug naar Las Vegas

Vanochtend was weer een mooie zonsopgang, dus daar hebben we even naar staan te kijken.

DSC05463het hotel had een leuk zwembad met een mooie mural en het Route 66 logo in de zwembadvloer

DSC05467We hadden om half 8 afgesproken om samen met Annie en Rob te gaan ontbijten, na het ontbijt gingen ze rechtstreeks terug naar Las Vegas want ze vlogen vandaag naar huis. Wij hebben nog een omweg gemaakt, eerst via de Sittgraves Pass.

DSC05470Ze hebben hier de gewoonte om rond kerst de boompjes te versieren, we zagen enkele leuke exemplaren.

DSC05473Ook hebben we even in Laughlin gekeken. Onderweg, in Bullhead City, zagen we de goedkoopste benzine: 1,84 voor een gallon! (48 cent per liter).

DSC05475Toen zijn we doorgereden naar Las Vegas, onderweg nog de enorme velden met zonnepanelen gezien, het worden er elk jaar meer. Volgens Albert wordt hier water verwarmd.

DSC05485Met nog ongeveer 20 mijl (36 km) te gaan zagen we de Strip weer in de verte, het blijft ongelooflijk hoe ver je hier kan kijken.

DSC05490Na nog even in de Outlet North te hebben rondgelopen was het tijd om in te checken in de Luxor. Helaas was er geen kamer zo hoog mogelijk en smoking te krijgen dus we zitten nu op de 7e verdieping, helaas ook praktisch geen airportview. We hebben nog geprobeerd om te kijken of we BA zagen vertrekken, maar ook dat is niet gelukt. Eten deden we op onze My Vegas puntjes in de MGM, op zondag is daar biefstuk, mmmmm

Op de terugweg nog wat sfeerfoto’s gemaakt.

Morgen moeten we weer vroeg op, om 8 uur hebben we afgesproken met Andrea en Larry.

Maandag 7 december: de overtreffende trap

Vandaag bleek dat deze vakantie er een is van overtreffende trappen, we raken zo oververwend met mooie dingen dat ik niet meer weet welk uitstapje de mooiste was, maar dit was zeker een zeer geslaagde dag!

Vroeg opgestaan, half 6. We hadden de koffers maar in de auto gelaten, en voor deze nacht alleen maar het hoogstnodige meegenomen naar boven. Uitchecken ging erg snel, gewoon bij een computer die we onderweg naar de parkeergarage tegenkwamen.

We hadden al een route uitgezocht die niet over de Freeway ging, maar gewoon via de Tropicana en de Rainbow. Zo reden we onszelf niet vast in het verkeer. Onderweg maar even eenvoudig ontbeten bij de Mc Donalds en zo waren we mooi voor 8 uur bij Andrea en Larry.

Na een lekkere kop koffie gingen we aan de reis. De reis voerde ons naar een afgelegen gebied, op ongeveer 2 uur rijden van Las Vegas, die we waarschijnlijk met de huurauto niet zouden hebben gedaan.

Van het asfalt naar gravel naar dirtroad, en behoorlijk wat mijlen dirt, niet altijd even goed. Larry heeft een hele grote pickup met een 6,8 V8 diesel dus die kan wel wat aan.

De eerste stop was bij Whitney Pocket, een prachtig gebied met erg veel kleuren

en bijzonder veel petroglyps, voor een hele bijzondere de falling man moest er nogal wat geklommen worden. Nog even en ik ben van mijn hoogtevrees af….

DSC05534 DSC05548Ook waren er veel potholes met water erin, een ideale plek om wild te vinden, helaas zagen we alleen maar voetsporen.

Toen gingen we verder, naar Little Finland, voordat we het gebied ingingen eerst nog geluncht

En toen het gebied in, je zoekt zelf je route, en ook hier weer behoorlijk wat afgeklommen. Het gebied is zo mooi dat je niet weet waar eerst te kijken. Ook kan je hier rustig een paar dagen rondlopen. De foto’s spreken verder voor zichzelf!

Zulke gebieden ga je natuurlijk wel goed beschermd in, dus op het eind moest de geladen Smith & Wesson nog even leeg geschoten worden, Albert hielp graag even mee.

DSC05668Toen was het tijd om ons vervoersmiddel weer op te zoeken. Larry’s zoon haalde hem voor ons op zodat we niet erg ver hoefden te lopen.

DSC05682Op de terugweg werden we nog verrast door een mooie red-tailed hawk die even een muis zat op te peuzelen.

De laatste stop was bij Devils Throat, een enorme sinkhole, zeker 50 meter diep en een diameter van ongeveer 25 meter.

DSC05696Hierna was de tijd op en begon het donker te worden, we waren net op tijd terug op het asfalt en werden nog even getrakteerd op een prachtige zonsondergang.

Nadat we terug waren in Las Vegas, zijn we nog gezellig met Andrea en Larry uit eten geweest bij een erg goede Mexicaan en toen was het tijd om afscheid te nemen. We gaan nu proberen om de volgende vakantie weer iets samen te plannen. We denken met een heel  warm gevoel terug aan deze dag!

Tegen half 9 waren we in de Mandalay Bay, en met behulp van een blikje Nederlandse snoepjes zitten we in een nieuwe gemoderniseerde kamer met stripview, ook nog gratis voor onze puntjes van het spelletje…

DSC05705

Morgen de laatste dag alweer. Albert heeft om 10 uur een afspraak met Dennis voor weer een plaatje op zijn arm, ik ga dan nog even naar de Walmart voor de laatste boodschapjes. Dan nog even naar de Bellagio om de kersttuin te zien en (gratis) eten bij de Aria.

Dinsdag 8 december: wachten…….

Vanochtend, zoals altijd als we hier zijn, weer erg vroeg op! Met de tv op Fox en een kop koffie lekker rustig wakker geworden en genoten van ons uitzicht.

DSC05709

Toen op weg naar de MGM voor een gratis My Vegas ontbijtje.

Hierna gingen we op weg naar Dennis, de tattooeerder. Albert had een afspraak om 10 uur. Netjes op tijd begon hij met zijn art-work. Heel anders dan in Nederland, hij tekent alleen maar een paar hulp lijnen en ontwerpt dan de tattoo tijdens het tattooeren. Ondertussen ben ik naar de Walmart gereden voor wat laatste boodschappen. Toen ik tegen 12 uur terug kwam was Dennis nog niet eens op de helft, maar het zag er weer erg goed uit. Ik ben nog maar even naar de Walgreens gelopen voor nog wat boodschappen. Dennis had verder geen afspraken en genoot duidelijk van wat hij aan het ontwerpen was en dat hebben we geweten! Er kwam geen eind aan! Maar om half 4 legde hij dan eindelijk de apparaten aan de kant en het was klaar. Hij was zelf ook erg tevreden en dat moest uitgebreid op de foto en film.

DSC05760Toen terug naar het hotel, de batterij van mijn camera was leeg en de reserve lag natuurlijk netjes in de cameratas.

Tegen 5 uur zijn we naar de Aria gereden. Niet over de Strip want daar was het al weer erg druk. Mooi achterlangs, alleen vergiste Albert zich in de afslag en moesten we een rondje rijden en kwamen alsnog in het drukke verkeer van de Strip.

Op de My Vegas puntjes in de Aria gedineerd (73 dollar uitgespaard)

DSC05729en hier zijn de toetjes, erg lekker.

Na het eten zijn we nog even naar de Bellagio gelopen, nou ja, eerst met de tram en toen een stukje lopen. Hier een indruk van de kersttuin.

Toen terug naar de auto, deze is altijd erg makkelijk te vinden, gewoon de vieste auto opzoeken en die is van ons!

DSC05721Terug naar het hotel, en nog even rondgekeken, ze hebben hier een erg leuke wijnopslag in een restaurant, het is gewoon een lift!

DSC05757En als laatste actie van vandaag nog even geprobeerd of we hier wat langer konden blijven,…………………..

DSC05758

Helaas, we komen weer naar huis! Morgen om 09.30 vliegen we via Houston weer naar huis, waar we donderdagochtend zullen landen.

Woensdag 9 en donderdag 10 december:pffffff

We moesten vroeg op, het vliegtuig ging om 09.30, dus opstaan om half 5, uitchecken en lekker ontbeten bij de i-hop. Afscheid genomen van de auto en op naar het vliegveld. Alles liep op rolletjes.

We stonden al in de rij om te gaan boarden en toen werd er omgeroepen dat er een klein probleempje was met de cockpitdeur. Dat gingen ze even repareren. Op Houston hadden we een uur en 10 minuten om over te stappen op de vlucht naar Amsterdam…..

Zucht, zucht, zucht….wachten duurt lang! We vertrokken anderhalf uur te laat, maar volgens de mensen van United zou iedereen zijn vlucht halen…Daar gingen we dus dan maar vanuit! Ze vlogen wat sneller en gingen proberen om tijd in te halen. We landden 7 minuten voordat onze volgende vlucht ging. Bijna iedereen moest overstappen dus het werd dringen. We besloten om het erop te wagen en met een zeer flinke pas zijn we het halve vliegveld over gelopen om de vlucht te halen, we wisten al zeker dat de koffers het dan niet zouden halen. Onderweg zagen we op de borden dat de vlucht “closed” was, maar we zijn toch naar de gate gelopen want ons vliegtuig stond er nog wel. Helaas was er niemand meer te zien, de gate was dus dicht. Het domme was dat het vliegtuig ook vertraging had door onderhoud, alleen we kwamen er niet meer in.

Er zaten nog 2 mensen op de vlucht van Las Vegas die ook naar Amsterdam moesten dus daar hebben we op gewacht. Toen samen naar de costumer service en die boekten ons over naar een vlucht naar Londen en dan met BA naar Amsterdam, een vertraging van 6 uur! We zijn dus maar gezellig gaan eten en hebben ons vliegtuig naar Amsterdam uitgezwaaid.

het leuke was wel dat de vlucht naar Londen met een dreamliner was, prachtig vliegtuig, stabiel, erg mooi ingericht, grote zelfdimmende ramen, en hele grote tv schermen, op zich wel een leuke belevenis.

Aangekomen op Londen weer 2 uur gewacht op de volgende vlucht met een rammelkast van BA.

In plaats van 07.30 zijn we om 14.00 geland, zelfs de koffers waren er, en de rit naar huis ging ook prima.

We kijken terug op een zeer geslaagde vakantie, we hebben erg veel bijzondere dingen gezien en hebben er nieuwe vrienden bij die ons verwend hebben met hun hartelijkheid.

we hebben bijna 2000 mijl gereden.

Iedereen bedankt voor de leuke en lieve commentaren en tot mei 2016.

Albert en Lyan

 

12 gedachten over “week 2 2015/2”

  1. Mooie omgeving de “Wrong wave” nooit eerder van gehoord…. Veel plezier morgen, ben heel benieuwd naar de foto’s!

  2. Leuk, Shelly aanwezig, foto van haar baby. top, wat al die contacten het leven aangenamer maken.

    Veel plezier in de CBS van A+J.

  3. Jullie schreven, onvergetelijk, dat hebben wij ook gevonden, we zijn bevoorrecht geweest om daar te kunnen lopen, leuk om te lezen van Susan en Dallas, geweldig fijne mensen.

    Liefs van A+J, grijs en koud in Holland.

  4. Jammer dat het weer voorbij is goede reis terug. Ik heb weer genoten van de verslagen en foto’s

  5. Wauw, wat een pracht tocht, geniet van de tijd in Las Vegas.

    Groetjes van A+J.

  6. Goede reis terug, wat hebben jullie een heerlijke weekjes gehad, en wij konden meegenieten! Ik wil ook een keer in de winterperiode! Helaas komen de foto’s van de laatste dagen niet door in het verslag.

  7. Jammer , de Jack pot hadden jullie allang gewonnen, met deze en andere overgetelijke reizen, bof konten.

    Happy jetlag van A+J.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: