week 4 2018

zaterdag 9 juni: Hatch

Vandaag deden we Hell’s Backbone,  een 44 mijl lange route van Escalante naar Boulder. De weg werd tijdens de jaren ’30 van de vorige eeuw aangelegd door de Civilian Conservation Corps, het was  voordat State Route 12 werd aangelegd   de enige verbinding tussen deze twee stadjes. Vanwege de hoge ligging en de vaak zware sneeuwval is Hell’s Backbone meestal gedurende slechts enkele maanden per jaar geopend. De weg  bestaat uit gravel en is hier en daar flink washboarded. 

Het begon al goed, direct na de afslag van de 12 een Golden Eagle die op een prooi zat.

Onderweg naar boven was o.a. dit ons uitzicht:

Deze diashow vereist JavaScript.

 Het hoogste punt van de Hell’s Backbone Road bevindt zich op ongeveer 2.750 meter.

Na ongeveer 25 mijl steek je via de zeer smalle Hell’s Backbone Bridge, die in 1935 werd gebouwd, een 450 meter diepe afgrond over. De oude brug ligt onder de nieuwe brug.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bij de brug genoten we van het uitzicht en de erg oude Bristlecone’s. Een groeide gewoon in de rots!

Deze diashow vereist JavaScript.

Sommige delen hadden ook prachtige kleuren…

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen we weer op de 12 waren was het ook tijd om weer richting Hatch te gaan. We hadden een erg mooie dag met prachtige uitzichten en erg goed gezelschap!

zondag 10 juni: Hatch

Gisteravond gingen de heren nog even vissen: allebei een mooie rainbowtrout

Deze diashow vereist JavaScript.

Vandaag ging de reis wederom richting de omgeving van Bryce Canyon. We begonnen bij Mossy Cave. Een zeer korte hike naar een waterval en naar een grot met mos erin. De drukte viel nog mee en we hadden veel plezier en genoten van het uitzicht.

Deze diashow vereist JavaScript.

De heren gingen samen op de foto

Albert ook nog even in zijn eentje

Deze diashow vereist JavaScript.

In de buurt van Bryce haalden we een lekkere lunch en gingen naar het Tropic Reservoir om te vissen en te lunchen.

We zagen een muskusrat zwemmen

En er vloog een Osprey zoekend naar eten voor de jongen in het nest

Deze diashow vereist JavaScript.

Levi was ook mee en heeft een pracht dag gehad, wij ook trouwens.

Terug op de campground moest de was nog gedaan worden en op zijn Amerikaans gingen we met de side by side naar de Laundry.

Deze diashow vereist JavaScript.

Vlak voordat we naar bed gingen zagen we nog de Milky Way in de lucht, we hebben de afgelopen dagen de mooiste sterrenhemels ooit gezien!

maandag 11 juni: Page

Vanochtend na het ontbijt pakten we alles weer in en wij vertrokken richting Page en Andrea en Larry gingen weer naar huis. We hebben een ontzettend leuk weekend gehad!!! We zien elkaar over een paar dagen weer voor nog meer gezelligheid.

Onderweg naar Page, even gestopt in Kanab voor een kop ice coffee en toen weer verder. Ondertussen veranderde ons uitzicht.

Ook zagen we het begin van de dirtroad die we morgen gaan rijden, je ziet de House Rock Valley Road iets links van het midden.

Ook in de verte wat Hoodoo’s, maar we wilden door….

Tegen een uur of 1 waren we bij Lake Powell, wat was het daar warm, eigenlijk moet ik zeggen dat het niet echt koud was want ik moet niet zeuren…. (39 graden). We hebben alleen de binnentent opgezet, want meer is absoluut niet nodig. Het uitzicht is trouwens prachtig.

We zijn even boodschappen gaan doen in de Walmart en bij de Safeway en toen nog weer terug naar de Walmart (heerlijk koel daar). Op de terugweg nog een paar foto’s gemaakt.

Deze diashow vereist JavaScript.

En toen moesten we schaduw zien te vinden. Heel raar maar op de camperplaatsen staan altijd bomen en op de tentplaatsen niet. Maar als doorgewinterde kampeerders hadden we hier al rekening mee gehouden en er was dit jaar een tarp en wat stokken meegegaan vanuit Nederland. De ene kant zat aan de auto vast (fijn zo’n hoge auto met rails) en de andere kant stond op de stokken.

We hebben dus de rest van de middag heerlijk in de schaduw zitten kijken naar alles wat er om ons heen gebeurde. Ook eten maken kon mooi in de schaduw.

Voor het eerst deze vakantie moeten we de wekker gaan zetten want morgen moeten we ons vroeg melden bij de Paria Outpost voor onze tour, maar daarover morgen meer…..

dinsdag 12 juni: Page

We hadden onze wekkers gezet, alleen mijn telefoon vond in de tent dat hij in Utah was en bij de picknickbank in Arizona, 1 uur tijdsverschil! Hij ging dus mooi een uur te vroeg af en we konden nog even een uurtje blijven liggen, toen ging hij pas 2 uur later af. Gelukkig was de telefoon van Albert een beetje luier en bleef op 1 tijd staan waardoor we toch om 6.15 in de auto zaten. Tegen 6.45 waren we bij de Paria Outpost waar we met open armen ontvangen werden. Er ging nog een duitse man met ons mee en onze gids was Dallas. Het einddoel was Soap Creek:

De Vermilion Cliffs National Monument is een 120.000 ha groot plateau vol met rotsen, kliffen en ravijnen die vol staan met bijzondere rotsformaties.

Erg diep zand zorgt er voor dat dit Monument grotendeels onontdekt en erg weinig bezocht wordt. Als je dit gebied wilt bezoeken dan moet je in het bezit zijn van een 4 wiel aangedreven auto met hoge bodemvrijheid en een schep, een jas en genoeg water. Je telefoon heeft hier meestal geen ontvangst, daarom kozen wij voor een guided tour.

Soap Creek is a groot gebied met regenboog gekleurde brain rocks met wat vinnen, balanced rocks en bijzondere formaties met grote ponderosa pine trees. Het ligt op de grens van het plateau en heeft mooie uitzichten op het begin van de Grand Canyon.

Tegen 7 uur vertrokken we voor een 3 uur lange rit om in het gebied te komen, het einddoel lag 50 mijl verderop. Al vrij snel zagen we een mooie red tailed Hawk op een rots zitten

Even daarna deden we een tussenstop bij Steve’s Secret om even de benen te strekken en om alvast wat leuks te zien. Deze plek werd door Dallas ontdekt toen hij rondliep omdat hij wachtte op een paar fotografen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Anderhalf uur verder waren we op de plek van bestemming. Heel veel water in de rugtassen (het was erg heet) en aan de wandel maar…

Wat we hebben gezien is bijna niet uit te leggen, hier is een impressie

Deze diashow vereist JavaScript.

We stonden echt aan de rand van het Plateau, hier begint de Grand Canyon.

Onderweg ook bloemetjes, cactussen en de bolletjes zijn een soort drugs, als je die opeet ga je heel raar doen..

Deze diashow vereist JavaScript.

Onderweg stond ook een niet zo comfortabel bankje waar we even op konden rusten.

Deze diashow vereist JavaScript.

En een heel speciale boom, helemaal made by nature!

We kwamen langs een soort vijver, de enige plek waar de dieren kunnen drinken. Overal hingen camera’s, zo houdt men in de gaten wat hier komt drinken. (en ook voor het jagen erop). De skull die je ziet is wat er over blijft van een Bighorn Sheep nadat een Mountain Lion heeft gegeten…

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de terugweg kwamen we nog een mooie Arch tegen, hij blijft niet lang meer staan want de bovenkant is al “gekrakt”.

Terug bij de auto was ik behoorlijk “gesloopt”. Erg heet, lopen door diep zand, weinig schaduw, behoorlijk omhoog klimmen, wat me met dank aan de kalme stem/uitleg van Dallas en Albert zijn hand goed is gelukt, dus ik wilde wel weer terug. De Duitse man wilde nog even ergens stoppen maar wij bleven bij de auto. Dallas ging nog even in een hoodoo zitten schuilen voor de zon.

De laatste stop was bij de voormalige farm die nog wel gebruikt wordt om de koeien bij elkaar te drijven.

Terug bij de Outpost was het bedanken en afscheid nemen en wij reden terug naar Page. Dit was echt een hoogtepunt van een toch al erg geslaagde reis!

Eerst een douche om alle stof van ons af te wassen en vervolgens hebben we gegeten bij de Denny’s. En toen ons laatste nachtje kamperen.

woensdag 13 juni: Mesquite

Ondanks de warmte hadden we een goed nacht, waarschijnlijk omdat we moe waren. Vanochtend opgestaan en de tent goed ingepakt. Het is te heet om alle bagage alvast te sorteren dus dat doen we vanavond. Nog even Page in om benzine te tanken en dan valt me altijd dit bordje op:

En dan te bedenken dat hier maar 7600 mensen wonen. Volgens mij staan ook niet alle kerken erop, want we hebben ze al wel eens geteld, ze staan in de hoofdstraat allemaal naast elkaar.

Na het tanken reden we langs Horseshoe Bend, ik heb geen foto, maar daar hoef je gewoon niet meer heen. Busladingen vol mensen die de berg oplopen…

Even verderop zagen we dat je ook niet meer zonder gids naar de Waterholes Slot Canyon kan, de indianen doen er nu tours.

Op de oude Navajo Bridge zijn we nog even gestopt om te kijken of er California Condors onder de brug zaten, helaas…

Toen op naar de Canyon waar de Balanced Rocks staan met een oud huisje met een steen er bovenop. Hier konden we zien waar we gisteren bovenop stonden. In de buurt van de V in de rotsen (aan de rechterkant van de foto)

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Toen wilden we verder. Albert gaf gas en opeens deed de auto heel erg raar  en maakte een soort sprong. Niet meer voor of achteruit. Wij uit de auto…waren we over een enorme steen gekomen en daar stond de auto nu op. Ondanks de high clearance, dit was ook wel een enorme kei! Ik heb geen foto’s gemaakt, de schrik zat er even goed in. Albert kon er gelukkig nog weer afkomen door achteruit te rijden en na even onder de auto gekeken te hebben was er gelukkig niets beschadigd!

We vervolgden de rit via Jacob Lake, waar een Fireban Stage 2 was, dat betekent geen open vuur en roken in de auto.

Verder door Hildale en St Georg, mooie omgeving! Onderweg zagen we nog een hele rare streep in de lucht die op het einde zwart werd, net alsof er iets was afgeschoten, we zijn er niet achtergekomen wat het was.

De achterkant van Zion

En toen mijn (niet) favoriete Virgin River Georg door. Ik heb het getimed, het duurt 12 minuten voordat je beneden bent.

In Mesquite hebben we ons reserve luchtbed weer terug gebracht naar de Walmart. Elk jaar kopen we er een en dan gaat de oude niet lek, dus dan kan hij terug.

We slapen in de Virgin River, waar ook weer normaal internet is dus ik kon gelukkig 2 dagen in 1x afmaken. Morgen gaan we het laatste stukje doen, terug naar de gekte!

donderdag 14 juni: Las Vegas

Het was vannacht zo warm dat de airconditioning het eigenlijk niet koel kon houden, toch hebben we goed geslapen.

En dan de laatste 97 mijl. Met bijna 5000 mijl op de teller kwam dit in zicht:

Het rondje is af! We zijn terug op ons beginpunt.

Eerst even naar de Outlet voor wat laatste boodschapjes. Als doorgewinterde Vegas gangers zochten we voor de auto een plekje onder een boom. We waren niet de enigen…

Voor m’n verjaardag kreeg ik van Albert een mooie Calvin Klein tas, die kan vast weer jaren mee.

Toen nog even wat andere dingetjes gehaald, altijd leuk om even langs het vliegveld te rijden, je kan bijna naar de mensen zwaaien.

En toen de Strip op, naar de Cosmopolitan, daar slapen we vannacht.

Zelfs de ingang naar de parkeergarage glimt!

Inchecken duurde lang, er stonden best veel mensen, ik schat een half uurtje. Daarna kregen we een mooie fountainview studio met terras, prachtig! We hebben zelfs 2 televisies, een bad en een douche, alles dubbel!

Deze diashow vereist JavaScript.

En dit is dan het uitzicht bij avond, de maan komt ook heel voorzichtig weer terug.

Deze diashow vereist JavaScript.

We gaan verder de hele avond op het balkon zitten en morgen niet vroeg weg.

vrijdag 15 juni: Las Vegas

We hebben in de ochtend nog heerlijk op ons balkon gezeten, genietend van het uitzicht. Tegen 10 uur checkten we uit, lekker modern, gewoon op de tv .

We waren van plan om te gaan ontbijten in de Silver Sevens, maar we zagen op de website dat ze geen ontbijt meer hebben dus op naar de Denny’s bij de Stratosphere. Hier stonden zeker 20 mensen buiten te wachten op een plek, dus maar door gereden.

Richting North Las Vegas vonden we een andere Denny’s waar we lekker ontbeten hebben.

Nog wat boodschapjes gedaan en op naar het huis van Larry en Andrea waar we hartelijk ontvangen werden en de rest van de dag relaxed aan de pool hebben gezeten.

Verder geen foto’s, die heb ik niet gemaakt.

zaterdag 16 juni: Las Vegas

ook de zaterdag is gewoon relaxed geweest. Even gewinkeld met Andrea en verder relaxed bij  en in de Pool gezeten.

zondag 17 juni: las Vegas-Amsterdam

De laatste dag, eerst in de ochtend de koffers ingepakt. Na wat schuiven met de zwaardere dingen waren beide koffers mooi op gewicht. De rest kon in de handbagage.

We hebben nog even gezellig een bezoekje gebracht aan de CostCo, waar alles (erg) groot is.

We zagen nog een leuke koelkast met, heel handig, een digitaal boodschappenlijstje op een deur die je kan invullen en dan naar je telefoon kan laten sturen….

Hij paste niet in de koffer, net zoals de wandvullende tv’s die eigenlijk heel goedkoop zijn.

In de middag hebben we nog gezellig samen gegeten en werden de hondjes nog even goed verwend.

En om half 6 namen we afscheid en reden we naar Alamo, waar we helaas ons autootje weer inleverden en de bus namen naar het vliegveld. Gelukkig kregen we TSA Pre dus we waren vrij snel bij de Gate.

Het vliegtuig vertrok op tijd. De vlucht was wat “bumpy” maar we hebben goed kunnen slapen en werden tussendoor goed verwend met wat “Jacks” met cola en erg goede maaltijden. We zijn best wel tevreden over British Airways.

Na een overstap van 3 uur en een vertraging van 30 minuten stonden we tegen half 9 ’s avonds weer op Schiphol. De vd Valk bus was er ook vrij snel en zo kwamen we tegen 12 uur ’s nachts weer thuis aan waar Sil en Janny heel lief op ons zaten te wachten in een natuurlijk weer brandschoon huis. Ook de katten zien er erg gezond uit en hebben ons zo te zien niet gemist!

Terugkijkend moet ik zeggen dat dit echt een heel geslaagde vakantie is geweest. In het begin een beetje koud, weinig regen, prachtige dingen gezien en gedaan, echt voor herhaling vatbaar!

Iedereen bedankt voor de leuke opmerkingen, de tips, de gastvrijheid en tot over 5 maanden!

 

 

8 gedachten over “week 4 2018”

  1. Hells Back bone, lang geleden, Top, mooie dag in goed gezelschap, ga zo verder, we genieten mee, liefs van Alida en Jan.

  2. Weer helemaal bijgelezen. Genieten! Leuk zo’n weekend met jullie Vegas vrienden. Doe Page de groeten…hihi. beetje heimwee.

  3. Prachtige foto’s, heimwee, Dallas voor ons ook een super guide.
    Fijne laatste dagen, liefs van Alida en Jan.

  4. Weet Albert wanneer de rest van de familie jarig is!!!!!!
    Geniet er nog even van, een fijne terug reis, en tot gauw in Assen.
    Renske

  5. Op de camping in de Dordogne weer helemaal bijgelezen. Wat een mooie tour hebben jullie gemaakt! De Cosmopolitan ziet er ook geweldig uit. Veel plezier nog in Vegas.

  6. Wat een uitzicht vanuit jullie kamer in LV, dat is genieten.
    PS ook in Holland, lekker warm, liefs van Alida en Jan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: