week 2 2018

zaterdag 26 mei: Long Beach

We hebben prima geslapen, het was werkelijk doodstil op deze camping! Wat wel opviel was een erg hoog tokkie gehalte, wat de camping toch een wat bijzondere uitstraling gaf. Ook zagen we hier echt kleine (voor ons normale) caravans.

Tegen een uur of half 9 vertrokken we weer, helaas te laat om tide pools te gaan zoeken, eb is hier om 05.30 uur, en dat is me net even te vroeg.

We hadden weer een rit met mooie uitzichten en bijzondere borden

en we zijn gestopt in Tillamook, daar kon je een gratis self guided tour doen in de zuivelfabriek, tenminste zo stond het op internet. Het bleek een grote hal te zijn waar je kon zien hoe een koe eruit ziet en hoe het melken gaat…..en uitleg waarom een koe melk geeft, erg interessant! Het enige wat nog wel leuk was was dat je de kaas ook kon proeven. We zijn al fan van de toetjes, maar de kaas is ook erg lekker!

Deze diashow vereist JavaScript.

Onderweg zagen we in de verte nog terrible Tilly, een vuurtoren op een rots, die de bouwers en gebruikers een hoop problemen heeft bezorgd. Buiten gebruik, nu een broedplek voor de vogels.

In Astoria hebben we maar even boodschappen gehaald bij de Fred Meyer, ik heb er weer een klantenkaart bij die me gelijk weer 5 dollar korting opleverde!

We stopten nog even in een leuk stadje waar een treintje reed en mensen de zeemeeuwen en de vette eekhoorns voerden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Na Astoria reden we over de enorme brug die over de uitmonding van de Columbia ligt en gingen op zoek naar de campground. Dat was even zoeken maar de navigatie vertelde ons waar we moesten zijn.

We mochten zelf een plek uitzoeken, helaas was er niet veel meer vrij. Het is memorial day weekend en dan zijn de meeste campings vol. Toch vonden we een mooi plekje. Tent opzetten was zo klaar.

We hadden nog wat tijd over en zijn naar Cape Dissapointment gereden waar we nog een leuke vuurtoren bezochten en de kustlijn bekeken.

Daarna terug naar de campground, eerst nog hout gekocht voor een kampvuur, dan blijven we vanavond warm.

Het weer blijkt uitzonderlijk goed te zijn, het is niet warm maar wel droog en dat is hier praktisch nooit zo. We hebben dus geluk!

zondag 27 mei: Port Angeles

Vanochtend werd ik wakker van een vreemd geluid, na even nadenken wist ik wat ik hoorde: de zeeleeuwen op het strand! Best grappig om zo wakker te worden…

Eerst een broodje gegeten want de tent moest even wat drogen, er zat nogal wat dauw op en we wilden geen kletsnatte tent inpakken.

Vlak voordat we klaar waren voor vertrek hoorde ik een Eagle, best wel dichtbij. Dat zelfde geluid hoorde ik gisteren ook al. Dus even goed om me heen gekeken en achter de eerste rij bomen zat hij of zij  mooi op de uitkijk in een boom: een Bald Eagle!

Tegen 8 uur reden we van de camping af, verder noordwaarts over de 101. Albert merkte op dat hij hem nu helemaal gereden heeft: vanaf de grens bij San Diego tot helemaal bovenin, dat is dus zeker wel 1500 mijl.

Onderweg een mooie Mural

en een tijdje later bezochten we Ruby Beach, een van de meest spectaculaire stranden van de hele westkust! Op het strand ligt enorm veel aangespoeld hout waar je overheen moet klimmen op op het strand zelf te komen en voor de kust liggen allemaal rotsen. Helaas weer geen tide pools, het water was al weer terug, de ebtijd is heel vroeg in de ochtend op dit moment. Om bij het strand te komen moet je 800 meter naar beneden wandelen over een pad met de mooiste plantjes die in bloei staan. Parkeren was trouwens een drama, de parkeerplaats was propvol maar we vonden gelukkig een plekje langs de weg…

Deze diashow vereist JavaScript.

Na Ruby Beach wilden we naar het Hoh Rainforrest, de weg erheen ging prima, maar in de buurt van de ingang kwamen we in een file die niet bewoog, dit was ons uitzicht

Na een tijdje ben ik uit de auto gegaan, de rij die je op de foto ziet was zeker nog 3 x deze lengte en ik zag geen rangerhuisje. Waarschijnlijk was het park vol en dan  laten ze geen mensen meer binnen totdat er weer plek is.  Dat krijg je met Memorial Day weekend, heel Amerika is aan het kamperen…….We hadden geen zin in uren wachten dus zijn maar gedraaid. Op de terugweg maar een foto gemaakt van hoe zoiets er waarschijnlijk uitziet.

Toen we dichter bij ons einddoel kwamen zagen we heel mooi Mount Baker in de verte. Je moet goed kijken, achter de stroompaal

Voordat we naar de camping gingen hebben we eten gehaald bij de Walmart, toen we buiten kwamen hadden we dit uitzicht, hier wil ik elke dag wel boodschappen doen!

Aangekomen op de camping het tentje maar weer opgezet en zo was er alweer een mooie dag voorbij.

Deze diashow vereist JavaScript.

maandag 28 mei: Port Angeles

Toen we vanochtend wakker werden zagen we dat de bergen in de donkere wolken lagen en de wind was behoorlijk harder geworden als gisteren. Bovendien kregen we van de navigatie in de auto een waarschuwing, we hebben maar even gevraagd wat dat betekende: gale warning, het bleek een sterke inlandse wind te zijn. Gelukkig hadden we besloten om niet te gaan whale watchen, in hou hun rapporten wat in de gaten en de laatste dagen/weken alleen maar dolfijnen en bald eagles, daar hoeven we niet voor op een boot! Bovendien weet ik niet of ik al dat geslinger wel leuk ga vinden en als we dan ook nog geen orca’s zien dan hoeft het dus niet echt.

Wel reden we langs de haven en vlak ervoor lag wel een heel leuk bootje.

We besloten om onze tide pool kansen te gaan wagen bij Salt Creek recreational Area, helaas stond het water weer te hoog, dus morgen gaan we dat nog een keer doen maar dan vroeger op de dag. Wel wat foto’s gemaakt, aan de overkant is Canada

Ook stond er een hele leuke oude RV

Hierna besloten we om niet te ver te rijden, het is tenslotte Memorial Day en de meesten gaan inmiddels weer naar huis, wat nogal wat drukte geeft op de wegen.

We deden de Hurricane Ridge, een mooie beboste weg die in 18 mijl naar een hoogte van ongeveer 1500 meter gaat. Je hebt van daar een mooi uitzicht op de gletsjers van de Bailey Range. Het was er inderdaad mooi, maar ook weer heel erg druk!

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de terugweg zagen we op het kerkhof nog tientallen vlaggen, dit doen ze speciaal voor Memorial Day.

Ook zagen we nog een mooi houten kerkje, de laatste dagen zien we bijna alleen maar zulke kerkjes….zal wel aan het gebied liggen.

Terug op de camping waaide het nog harder, en het is niet echt warm, een graad of 13 overdag. We hebben dus maar besloten om te ruilen naar een cabin, liggen we ’s nachts in ieder geval wat warmer en we hebben een cabin uitgezocht die niet zoveel wind vangt.

dinsdag 29 mei: Port Angeles

En daar stonden we dan om half 9 vanochtend, helemaal klaar om tide pools te zien. Vroeg voor opgestaan om nu eens wel met eb op de juiste plek te zijn….. We keerden terug naar de plek waar we gister middag ook al stonden: Salt Creek Recr. Area. We lopen het trapje een stukje af om te zoen hoeveel er droog ligt…..praktisch niks!!! En wat er droog ligt is overwoekerd met kelp en zeegras, dus erg glad en daar ga ik niet op lopen zoeken…

Ik loop wat eigenwijs de camping nog eens een stukje over om te kijken of er geen andere wegen naar beneden zijn, en zie  een paar pigeon guillemots op een rots zitten, grappig die rode voetjes. Ook lopen een heel sneaky een paar raccoons rond.

Deze diashow vereist JavaScript.

Opeens zegt Albert: die tidepools waren toch in het “tongue” gedeelte? Nou dat is dus even een stukje verderop….liepen we dus op het verkeerde stuk te kijken!

Dus in de auto, stukje rijden en weer naar beneden.  Hier waren inderdaad wel tide pools,  maar het viel ons wat tegen. We zagen ooit de tide pools in Oregon bij minus-tide, en die zijn dus veel mooier dan wat we nu zagen! Hier en daar een anemoon, wat krabbetjes, geen zeesterren. Maar het was wel leuk om te doen.  Wel wat glibberig maar we zijn niet gevallen. Ook zag je dat het water al terugkwam dus niet te lang gebleven.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de terugweg zagen we nog een leuk bordje, mochten er dames geïnteresseerd zijn, ik weet het adres, haha

We stopten nog even bij een houtbewerker, gewoon jammer dat je niet iets kan meenemen!

Deze diashow vereist JavaScript.

Daarna reden we naar Sequim, we wilden lavendelvelden zien, die blijken pas in juli te bloeien…..Dus naar een Wildlife Refuge, ook wel leuk…Helaas gebeurde daar niet veel, maar het was een leuke wandeling.

Deze diashow vereist JavaScript.

De rest van de dag hebben we lekker in het zonnetje gezeten op de camping, Albert zag nog een Bald Eagle overvliegen die verjaagd werd door de kraaien.

En….op speciaal verzoek moet ik dit even melden: ik had koksroom meegenomen van huis, dus ik ben vandaag verwend met door Albert gemaakte Scaloppa! Het was heerlijk!

woensdag 30 mei: Seattle

Gisteravond nog heel gezellig zitten kletsen met een vrouw die zo te horen alleen maar af en toe werkt om vervolgens de wereld over te reizen. Ze was werkelijk overal al geweest en ging nu in 3 maanden van Seattle naar New York.

Vanochtend reden iets na 8 uur van de camping, op weg naar Bainbridge Island, daar nemen we de Ferry naar Seattle.

Helaas is het weer bewolkt, dus geen mooie vergezichten op de hoge vulkanen om ons heen. Wel zagen we onderweg veel vuurwerkverkopers.

We hadden geen reservering omdat we geen idee hadden hoe laat we zouden aankomen, maar we konden zo aansluiten in de rij, oom agent liep er ook nog even langs met een hondje waarvan je hoopt dat hij niet bij je auto gaat zitten of blaffen…

Tegen 10.30 vertrokken we, de boot was goed vol, we hadden een prachtig uitzicht op Seattle.

Deze diashow vereist JavaScript.

De overtocht duurde 40 minuten, hij nam een iets andere vaarroute dan normaal, hoorden we.

We wilden naar de Pike Place Market,  een publieke markt langs de waterkant van de Elliott Bay in Seattle, de markt werd geopend op 17 augustus 1907 en is een van de oudste publieke landbouwmarkten in de Verenigde Staten. Het is een handelsruimte voor veel kleine landbouwers, ambachtslieden en handelaren.  De naam komt van de centrale weg, Pike Place, die in noordwestelijke richting loopt van Pike Street tot Virginia Street. De markt is  een van de meest populaire toeristische attracties van Seattle.

De markt werd gebouwd aan de rand van een steile helling, en bestaat uit verscheidene lagere verdiepingen onder de bovenverdieping. Elke verdieping biedt onderdak aan een reeks unieke winkeltjes en boetieks voor onder meer antiek en stripverhalen, en restaurantjes. De bovenverdieping bestaat uit viswinkels, winkels met andere verse producten en ambachtelijk vervaardigde producten. Deze bevinden zich in het overdekte gewelf. Plaatselijke landbouwers en ambachtslui werken daar het hele jaar door aan tafels die ze op dagbasis huren van de markt.  Jaarlijks krijgt de markt ongeveer 10 miljoen bezoekers over de vloer.

Om een plek te vinden om te parkeren reden we ongeveer een uur rondjes…….De auto is erg hoor, we schatten 2.10 dus die past niet in elke parkeergarage (tenminste, Albert durfde het niet aan als er 6-8 staat). Toen we eindelijk een plek hadden wisten we ook precies welke kant de markt lag, want die hadden we al verschillende malen gezien.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ik wilde vooral het visgedeelte zien, ze gooien hier met grote vissen. Helaas niet zo vaak als ik graag had willen zien, maar we zagen wel wat vissen heen en weer vliegen.

Op sommige plekken stonden mensen in de rij om eten te kopen.

Mooie oude gebouwen, met nieuw erachter….

Deze diashow vereist JavaScript.

en bovenop de hoge gebouwen hebben mensen balkons met struiken en bomen erop.

De 99, een mijlenlange weg door Seattle, heeft hier 3 verdiepingen.

We keken nog even rond bij Miners Landing en het Aquarium, beiden gebouwd op palen

Deze diashow vereist JavaScript.

In principe wilden we ook naar boven in de Space Needle,  het symbool van Seattle,  geplaatst in het Seattle Center ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1962. De toren is 184 m hoog, 42 m breed op zijn breedste punt en weegt 9550 ton. Toen de Space Needle klaar was, was het het hoogste gebouw ten westen van de Mississippi.

Maar omdat het bewolkt is verwachten we daarboven helemaal niets te zien van de omgeving, dus die hebben we overgeslagen, misschien komen we ooit terug…doen we hem dan gewoon, zal je zien dat het dan weer regent, haha

We aten nog een overheerlijke old fashioned Frankfurter.

En toen op naar de La Quinta Inn, dichtbij onze bestemming van morgen, komen we niet in de file…. Het verkeer vanuit Seattle naar Everett viel trouwens wel mee…

We slapen in de Las Quinta Inn, die boekten we met onze United-airmiles, dus we slapen gratis vannacht. Een grappig detail is dat we  al een keer 100 meter verderop sliepen, de vorige keer toen we in Seattle waren wilden we niet  kamperen omdat het niet meer stopte met regenen. We aten toen in de Denny’s dus dat hebben we vanavond ook maar gedaan. Eerst even een coupon opgezocht op internet voor 20 % korting, en die vervolgens weer als fooi teruggegeven.  We blijven toch zuunigerds…..

donderdag 31 mei: Ellensburg

Vandaag was het tijd voor de rondleiding in de Boeing fabriek:

The Future of Flight Aviation Center & Boeing Tour is een van Seattle’s meest geliefde attracties. Op 25 mijl ten Noorden van Seattle vindt je de assemblageplek van alle 747, 777 en 787 Dreamliners.

In Mukilteo bouwt Boeing aan vele vliegtuigen voor klanten over de hele wereld.  Met bussen word je naar de grote fabriekshallen gebracht. De oppervlakte van die hallen beslaat naar verluidt zo’n zeventig voetbalvelden met daaronder een indrukwekkend gangenstelsel .

Om alles goed te kunnen zien word je  door die gangen geleid om vervolgens met grote liften op de juiste verdieping te komen. Rondom de werkplekken waar de vliegtuigen in elkaar worden gezet, zijn looproutes aangelegd (die alleen onder begeleiding mogen worden afgelegd), waardoor je van bovenaf op de vliegtuigen kan kijken. Wat me opviel was dat ook veel kantoorpersoneel gewoon naast de bouwplek van de vliegtuigen hun werkplekken hebben, ook lunchen doen ze in de grote hallen…De bureau’s en tafels staan gewoon op de gietvloer of de platforms.

Fotograferen is ten strengste verboden, je mag geen opname apparatuur meenemen, zelfs geen telefoon!

De tour duurt gemiddeld zo’n anderhalf uur en begint en eindigt bij het Future of Flight Aviation Center. Ook is daar is veel te vinden over de geschiedenis van luchtvaart en Boeing.

Vanaf het dak van het gebouw is er uitzicht op de startbaan. Want als een vliegtuig eenmaal is opgeleverd, komt de klant – de luchtvaartmaatschappij dus – het toestel zelf ophalen. Een miljoenendeal, maar  voor die prijs zijn de tanks ook voor een derde volgetankt..

We hadden gereserveerd voor de tour van 11.00 uur, maar waren er zo vroeg dat we verschoven konden worden naar 10.00 uur. Daar waren we wel blij mee, maar toen het bijna zo ver was en we het fototoestel, de telefoons en mijn tas in de kluis deden en ik op de kaartjes keek, stond er 11.00 uur. De meneer achter de balie verontschuldigde zich maar kon er niets meer aan veranderen, dus een uur wachten. Dat deden we op het buitenplatform, ik zag net weer een Bald Eagle neerstrijken die werd aangevallen door blackbirds, het maakte hem niet veel uit trouwens, hij/zij bleef gewoon zitten en vloog pas veel later weg.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ondertussen kwam Albert in gesprek met een Nederlandse meneer die daar liep met zijn zoon, De zoon, echt nog een snotneus, bleek (co) piloot bij de KLM te zijn. We hadden een erg leuk gesprek!

Ondertussen landde er nog een vliegtuig en werd een klaarstaande dreamliner van BA getest, enorme rookpluimen, maar dit was “normaal”, zo vertelde onze piloot. Ook stonden er 2 van de 4 bestaande dreamlifters op het terrein. Deze worden gebruikt om onderdelen in te vliegen.

Deze diashow vereist JavaScript.

We gingen nog even naar buiten om te roken en zagen nog een mennonieten familie aankomen, altijd grappig om zo’n hele groep te zien.

De touw was erg interessant! Wat een enorme hal, en die tunnels….je ziet het eind niet eens…. Helaas dus geen foto’s, behalve 1 die later gemaakt werd en waar wij in gefotoshopt zijn.

Tegen 1 uur reden we het terrein weer af en zijn aan de rit gegaan, het enorm drukke Seattle weer uit. Het is zo enorm groot, na een tijdje zagen we deze afslag:

Ze tellen dus gewoon door!

Inmiddels is het tentje weer opgezet en hebben we gegeten. Het waait best hard en het is nog steeds niet warm, maar we gaan vanaf nu de goede kant op!

vrijdag 1 juni: La Grande

Vanochtend hebben we even zitten lachen, het waaide best hard en wij hadden de tent al in de auto voordat we gingen ontbijten. Een echtpaar tegenover ons niet. Ze hadden de tent wel leeg gehaald, zij zat op haar telefoon te kijken en hij was douchen. Hun tent werd heel mooi door de wind meegenomen en stond op een zeker moment meters verderop, de vrouw merkte niets want de telefoon was belangrijker….De man kwam terug en keek….huh? Waar is de tent???  Die stond toch zeker al 15 meter verderop…..

We vertrokken al vrij snel daarna, we reden door een landbouwgebied. Enorme stapels afgedekt hooi, hele grote silo’s en druivenvelden waar je U tegen zegt!

Deze diashow vereist JavaScript.

Palouse is een gebied dat deels in de staat Washington ligt, en deels in de staten Idaho en Oregon. Het is een enorm  groot landbouwgebied waar vooral tarwe en peulvruchten groeien. Op een basalten ondergrond ligt een laag zeer vruchtbaar löss, die op sommige plaatsen een dikte heeft wel 75 meter. De basalten ondergrond ontstond miljoenen jaren geleden door vulkanische erupties. Door tektonische krachten ontstonden er diepe scheuren in de basaltlagen. 15.000 jaar geleden overstroomde het gebied en het water baande zich een weg door de zwakste delen van de basaltlagen waardoor de scheuren wijder werden. Hierdoor ontstond Palouse Falls.

De waterval is wat lastig op de foto te zetten omdat het water voor erg veel nevel zorgt. Ook liep er een leuke yellow bellied marmot die voor ons even op zijn achterpootjes ging staan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Door Paloose rijden was erg leuk, het is eens weer een ander beeld, glooiende velden met allerlei groen tinten. Een gewone tractor kan je hier niet gebruiken want die zou kiepen, dus alles is hier op rupsbanden.

Deze diashow vereist JavaScript.

In een dorpje onderweg zagen we nog een erg mooi courthouse

en we kochten nog iets om op te knabbelen

zagen nog een leuke Mural

En toen waren we op de plek van bestemming: La Grande. We hebben een Yurt gehuurd met een hottub die gevuld wordt met water uit de natuurlijke hotspring verderop. We hebben er al even in gezeten en het is heerlijk! Ook de Yurt ziet er geweldig uit.. Ook het weer gaat de goede kant op, gisteren nog 3 truien en nu in de korte broek!

Deze diashow vereist JavaScript.

Achter de omheining zag ik nog een leuk slangetje (Garter Snake).

En tot slot nog een leuk verhaaltje over het feit dat we nu 2 branders hebben: de oude ging steeds uit. Ik zei nog tegen Albert: ligt dat niet aan de brandstof? Nee, dat kon niet. Dus naar de winkel, want hij verloor druk, reparatiesetje gekocht, maar voor de zekerheid toch ook maar een nieuwe brander want deze is toch al van 2008. Albert de oude gerepareerd….zelfde probleem. Dan de nieuwe maar aan, vullen, aansteken en die gaf dus hetzelfde probleem…. Tja,achteraf is het dus wel de brandstof! We hebben een nieuw blik gehaald en hebben nu 2 goedwerkende branders.

 

 

7 gedachten over “week 2 2018”

  1. Wat een mooie blauwe lucht. En wat een uitzicht. Prachtig! Jammer dat het overal zo druk is met Memorial Day weekend. Gelukkig wordt het na maandag weer een stuk rustiger.

  2. Astoria Bridge, vonden we, ik spannend, het lijkt of je op het water rijdt.
    Mooie route, Mount Hood, mooie campings, ga zo verder, liefs van Alida en Jan, warm in Holland.

  3. Tide pools, Rangoons, prachtige fotos en verwend door Albert, ha, ha, hij doet niet anders, nog steeds warm, liefs van Alida en Jan.

  4. Leuk hoor, die Boeing fabriek. Die staat nog steeds op mijn lijstje. Ik ben in 2015 wel op de Space Needle geweest, maar toen was het onbewolkt. Je had gelijk om het nu niet te doen. Rij ze de komende dagen!

  5. Boeing bij ons oldies in 1994, ook wij geen fotos,Palouse waterval, mooie herinnering, Yuert ,leuk, met hot tub, ga zo door, liefs van Alida en Jan.

  6. Jullie moeten de wildfires in Co in de gaten houden. De 550 van Silverton naar Farmington is compleet afgesloten. Zeer sterke wind. Extreme uitbreiding. Goede reis Alida en Jan

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: