week 2 2017

Zaterdag 27 mei

Escalante-Torrey

Vanochtend hebben we eerst de tent maar wat schoongemaakt, overal lag zand, zelfs in het slaapgedeelte.

Na het ontbijt hebben we nog even staan kletsen met wat medekampeerders en toen gingen we maar weer op pad.

Van Escalante naar Boulder met zijn (alweer) prachtige uitzichten. De 12 is echt een van de mooiste scenic byways. We maakten een stop in de buurt van de Kiva Coffeehouse voor wat foto’s. Vaak zie je zelfs bovenop een kale rots een plantje groeien, je snapt niet hoe dat kan!

Toen namen we de afslag naar de Burr trail:  vernoemd naar John Atlantic Burr, de stichter van het plaatsje Burrville (1876). Tijdens de winter liet hij zijn vee grazen in de warmere graslanden van de Waterpocket Fold. Om het vee te kunnen verplaatsen vanaf de Boulder Mountain naar de Waterpocket Fold legde hij een pad aan, die ongeveer 75 jaar praktisch hetzelfde bleef. Tijdens de tweede helft van de vorige eeuw maakte men plannen om het toerisme te bevorderen en is een stuk geasfalteerd.

De Burr Trail is in totaal  67 mijl lang, waarvan 50 mijl geasfalteerd, de overige 16,5 mijl in het midden van de route zijn onverhard. Je komt hier door verschillende gebieden: het Grand Staircase Escalante National Monument met veel lage ronde heuvels, die bestaan uit lichtgekleurd Navajo Sandstone, dan de Long Canyon met hoge verticale wanden bestaand uit Wingate Sandstone,

de oorspronkelijk donkerrode kleur is door erosie lichter van kleur geworden, daarna Capitol Reef National Park met prachtige uitzichten  over de omgeving.

Via een serie smalle, steile haarspeldbochten (de Burr Trail Switchbacks) met een daling van 12%  rijd je naar beneden.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

voorbij de switchbacks bereik je een T-splitsing, je kan dan kiezen: linksaf de Notom Bullfrog Road op of rechtsaf de Burr Trail verder rijden.

De Switchbacks waren trouwens best stijl maar een stuk korter dan de Moki Dugway. Ik heb nadat we beneden waren nog even een foto gemaakt.

Wij kozen voor de rechtsaf variant omdat de Notom Bullfrog Road heavy washboarded zou zijn en daar hadden we geen zin in!

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen we weer op het asfalt zaten reden we een wederom prachtige weg richting Hanksville.

Deze diashow vereist JavaScript.

Daar wilden we een pizzapunt scoren maar helaas waren die op. We hebben onszelf maar gevoed met een zak chips, lekker Amerikaans.

Toen Capitol Reef NP door, die gaan we morgen wel bezoeken en naar de camping. Eerst nog even wat te eten gehaald in Loa, want daar zit een grotere supermarkt.

De campings hier zijn volledig vol, dus zonder reservering kan je het vergeten. We zagen verschillende auto’s aankomen en weer wegrijden.

Ons plekje is mooi, wel wat krap, maar we hebben aan beide kanten mooie uitzichten.

Zondag 28 mei

Gisteravond kwam de maan op, een heel klein stukje, maar ondertussen zagen we de rest van de maan ook in de schaduw, erg mooi om te zien.

Vanochtend was ik vroeg op om de foto’s online te krijgen. Het internet is erg slecht en er waren veel mensen. Vanochtend ging het iets beter. Nu ik dit type zit ik weer met het zelfde probleem dus ik doe wat minder foto’s als ik zou willen.

Tegen 9 uur waren we bij het visitorcentrum om info te krijgen over de stand van de rivier die we moesten oversteken. Het water zou 14 inch diep zijn, waarschijnlijk haalden we dat net…..over de kwaliteit van de weg kon de ranger ons niet echt iets vertellen…

Eerst maar naar de rivier gereden en gekeken. Het eerste stukje wilde wel, maar aan de overkant zat wel een erg diep basin.

We wilden het niet wagen en zagen ook niemand die erdoor ging dus we hebben de andere ingang maar genomen.

En zo reden we het begin van de Cathedral Valley Loop. Na een paar mijl werd het erg washboarded en af en toen stukken mul zand. Na ongeveer 13 mijl waren we er zat van en zijn we omgedraaid.

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen we weer op het asfalt stonden zijn we eerst richting Hanksville gereden want ik had bij de toegang naar de Mars Society gisteren een bordje gezien met Free Tour. Helaas was dat bordje nu weg dus maar weer terug gereden richting Capitol Reef. Op zich geen straf.

Daar hebben we de Notom Bullfrog road een stuk gereden, die hadden we immers gisteren niet gedaan dus nu maar een stuk. Ik had nog een korte beschrijving van een slotcanyon in de Cottonwood Wash, alleen achteraf klopte die niet. De ingang zou op 15 minuten wandelen liggen. Na 30 minuten lopen zagen we nog niets wat op een ingang leek, dus ook hier maar weer omgedraaid.

Het was wel een mooie wandeling met bijzondere steensoorten, veel wit (waarschijnlijk) graniet tussen de bruine lagen.

Ook nog weer een mooie collared lizzard.

En bij de parkeerplaats zat een bijennest in een boom, geen idee of ze gevaarlijk waren dus we hebben maar afstand bewaard. Er zitten in deze gebieden ook killerbees hoorden we vorige week, ik dacht altijd dat die alleen in Arizona voorkwamen!

Op de terugweg nog wat leuke plaatjes geschoten en zo was er weer een dag voorbij.

Deze diashow vereist JavaScript.

Morgen verlaten we dit gebied en gaan we naar de San Rafael Swell.

Maandag 29 mei

Albert zei gisteren dat hij wel even klaar was met al die dirtroads die vreselijk washboarded waren. Elke keer moesten we de bagage achterin de auto weer recht leggen, zelfs de volle koelbox stond na elke rit midden in de auto.

Het probleem was wel dat alles wat ik in de planning had via dirtroads liep. Ik heb nog eens even goed naar de route gekeken en toen zag ik ook dat er bij de beschrijving stond dat dit well maintained dirtroads waren, zelfs geschikt voor RV’s als ze rustig reden! Toen ik dat vertelde trok hij bij, we zouden gewoon gaan kijken en als het echt erg was omdraaien.

Wel reden we anders dan gepland, eerst een stuk over de I-70 en toen moesten we afslag 129 hebben…..en laat die nou gewoon niet bestaan? Dus het werd afslag 131 en die bleek goed te zijn. Voor mensen die hier ook heen willen: 129 bestaat niet (meer).

We reden via de Cottonwood en Buckhorn Wash road langs de Window Blind Peak (de grootste vrijstaande monoliet in Amerika) en de Assembly Hall Peak (genoemd naar de originele Assembly Hall in Salt Lake City).

Daarna stopten we bij de Hanging Bridge, gebouwd in 1938, de enige brug hier tot 1990. Je mag er niet meer overheen rijden maar lopen kan nog wel.

Na de brug kwam het hoogtepunt van deze rit: de Buckhorn Wash pictograph panel. Het “ hoofd” paneel is meer dan 2000 jaar oud en is geschilderd door de Barrier Canyon Culture. Helaas wel wat beschadigd door vandalen die hun naam hier in moesten zetten, maar een paar jaar geleden gerestaureerd.

Deze diashow vereist JavaScript.

Onderweg stikte het werkelijk van de kamperende mensen in enorme trailers, met RV’s en ook met tenten. Daardoor misten we waarschijnlijk de dinosaurussporen, die hier ook zijn.

Aan het eind van de weg konden we links of rechts (dat is meestal zo, ik weet het), we besloten om ook nog naar de Wedge Overlook te gaan, hier zouden we eerst kamperen, maar toen we er eenmaal waren was het ook daar erg vol! The Wedge wordt ook wel de “Utah’s Little Grand Canyon” genoemd. Het lijkt sterk op de Grand Canyon die iedereen wel kent. Vanaf the Wedge overlook heb je wijdse en adembenemende uitzichten, je vraagt je af waarom dit gebied niet bekender is! De San Rafael rivier, die in de diepte ziet,  heeft zorggedragen voor het uitslijten van deze Canyon.

Deze diashow vereist JavaScript.

En toen was het een uur of 1, nog een paar uur te gaan om te beslissen waar we zouden gaan overnachten.  Eerst zagen we nog een heel mooi tafereeltje, net alsof je terug gaat in de tijd…

Via de Green River Cutoff, die helaas wat minder goed onderhouden was (ze waren wel bezig), reden we naar Green River.

Eenmaal op het asfalt hebben we nog een grounddog vermoord, hij liep zo onder de wielen en toen was het kedeng…………

We wilden even bij een Mc Donalds op internet. Helaas in Green River geen Mc Donalds dus dan maar een broodje halen bij de Subway. De rij was erg lang, zeker een man of 20 in de rij en aangezien we geen fan zijn van wachten hebben we als lunch maar de andere helft van de zak chips opgegeten.

En opeens kwam ik met een idee: het is maandag en iedereen gaat weer naar huis, dus waarom niet proberen om in Moab een plekje te krijgen op onze favoriete camping. Albert wilde nog kijken of de KOA misschien nog plek had en ik bedacht opeens dat we ook nog de hotspot bij ons hadden. Binnen 1 minuut wist ik dat de KOA vol was dus direct naar Canyonslands RV Park gereden en jawel, er was nog wel een plekje, zelfs een met stroom…..heerlijk! Kunnen we weer eens normaal laden in plaats van in de auto, wat trouwens ook best wel wil.

 

We zijn lopend naar de City Market gegaan en hebben onszelf verwend met lekker vlees wat de kok weer heerlijk klaarmaakte.

Morgen verlaten we Utah en gaan naar het altijd prachtige Colorado. In de verte zie je de besneeuwde bergen al.

Dinsdag 30 mei

Moab-Grand Junction

We hoefden niet ver vandaag dus we hebben het ” rustig” aan gedaan. Albert haalde brood bij de City Market en koffie bij het benzinestation. We hebben lekker zitten ontbijten en ondertussen genoten van wat er allemaal te zien was. Op deze camping heerst altijd een leuke sfeer, en je ziet van alles voorbijkomen. Zo ook deze caravan op een aanhanger. (je moet er maar op komen, lekker hoog, goede banden, high clearance enz).

Tegen half 9 waren we klaar voor vertrek, maar eerst wilde Albert me nog even laten zien wat er tussen de bloemetjes van de City Market te koop stond, ze kostten trouwens 3.99 per stuk. Erg grappig als een of ander oud omaatje deze bloemetjes koopt…

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen we afgelopen November in Moab waren, waren ze met de weg bezig. Het viel ons gisteren op dat dit dus nog steeds niet klaar was, moet je bij ons proberen, een half jaar doen over een stukje weg asfalteren!

Omdat we tijd genoeg hadden namen we de mooie route, via de 128. De route loopt door een Canyon met erg hoge wanden en ook loopt de Colorado rivier hier. Het water stond vrij hoog!

Deze diashow vereist JavaScript.

Daarna brachten we nog een bezoekje aan Cisco: een ghosttown in de buurt van de I-70. Het stadje werd opgericht in 1880 als saloon en watervulstation voor de Denver en Rio Grande Western Railroad. Toen werklui en later reizigers door het stadje kwamen, groeide het al snel en er kwamen winkels, hotels en restaurants. De veeboeren en schapenboeren begonnen vervolgens Cisco ook de gebruiken als handelscentrum. Rond het begin van de 20 e eeuw werden hier meer dan 100.000 schapen verhandeld. Daarna werden hier olie en gas gevonden en Cisco groeide nog meer. En toen ging het mis…….Eerst kwam de stoomtrein en daarna werd de I-70   aangelegd en  liep de route niet meer door Cisco heen….

In het stadje zie je nog de overblijfselen van een oud western spoorwegstadje. Cisco heeft zelfs nog een Zipcode gekregen: 84515. Helaas voor de geschiedenis was het stadje makkelijk bereikbaar vanaf de I-70 en werd door vandalen zwaar beschadigd, ook zijn hier veel oude auto’s achtergelaten.

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen we Cisco weer verlieten hadden we net gezegd dat we wel heel erg weinig roofvogels zagen (behalve dan de gieren), even later werden we getrakteerd op een hele mooie roofvogel die we niet zo vaak zomaar zien: een Bald Eagle

Na Cisco ging het weer de I-70 op en reden we de laatste staat die we gaan bezoeken binnen: Colorado

Een bezoekje gebracht aan de Walmart en een broodje gegeten bij de Subway en toen naar de KOA. Daar de tent opgezet en toen boodschappen gedaan in de City Market. Albert wilde scaloppa maken, maar in Colorado wordt dus geen wijn verkocht in de supermarkt, dus weer half Grand Junction door om een flesje wijn te halen, maar het is gelukt en het was heerlijk!

Verder wat geluierd, ik heb blijkbaar wat last van de warmte dus we doen even wat rustig aan.

Onze volgende overnachtingsplaats kunnen we werkelijk lopend doen, dus morgen is een soort rustdag!

 

Woensdag 31 mei

Grand Junction-Rifle

Na een prima nachtrust op de (volle) KOA van Grand Junction deden we weer eens rustig aan, onze eindbestemming konden we zo ongeveer zien vanaf de camping. Eerst even eten gehaald voor vanavond en nog even langs de Walmart en toen naar het Colorado   National Monument,   een natuurpark van 80 km² groot. De naam van het in 1911 opgerichte park komt van rivier de Colorado. Het park ligt op het Uncompahgre Plateau.  Uncompahgre komt uit de taal van de Ute Indianen, het betekend “Rock that makes water red”. Er zijn vier diepe canyons uitgeslepen en ook nog enkele kleinere kloven. De vier voornaamste canyons zijn van oost naar west: No Thoroughfare Canyon, Red Canyon, Ute Canyon en Monument Canyon. Vanaf de Rim Rock Drive kan je heb je een panoramisch zicht hebt op deze  canyons,  de alleenstaande monolieten (rotstorens) en andere markante rotsformaties.  De rotsen bestaan uit Entrada, Wingate en Kayenta zandsteen, elk met hun eigen verschillende rode tinten.

Al vrij in  het begin kwamen we 4 fransen tegen, ze reisden met een truck en waen al 22 maanden onderweg. Ze waren gestart in Argentinie en de route tot nu stond op de zijkant van de wagen.

Het park is mooi, prachtige vergezichten. En ik ontmoette iemand die nog meer hoogtevrees heeft dan mij, best we leuk om eens te zien.

Deze diashow vereist JavaScript.

Aangekomen op onze gereserveerde plek zag de lucht er zo uit….

Gelukkig viel er niet teveel regen uit maar het waaide wel enorm. Onze buurman kreeg zijn tent niet opgezet, die waaide weg, dus eerst daar geholpen. Hij had ook problemen om de haringen de grond in te krijgen, alles was rots….Na 10 minuten gaf hij het op en pakte alles weer in. We zagen nog meer tenten die al omgewaaid waren. Toen gingen wij onze plek bekijken….Werkelijk nergens een horizontale plek waar onze tent op pastte en erg veel nesten met hele grote rode mieren. Ondertussen gaf onze buurman het op en ging weg. Wij stonden nog te kijken en te overleggen wat we zouden gaan doen, ondertussen werd ik ook al weer aangevallen door de aanwezige gnats (ondanks de Deet), maar na nog een windvlaag hebben we het ook maar opgegeven. Jammer van het uitzicht, maar dit was niet te doen!

Deze diashow vereist JavaScript.

We hebben besloten om een stuk richting de volgende overnachtingsplek te rijden en dan gewoon ergens een camping op te zoeken.

In de buurt van deBeque zagen we deze rotsen

Ik had hier de South Shale Ridge eventueel op de planning maar dan moet je een dirtroad op en aangezien ik geen idee had hoeveel tijd een camping zoeken kostte zijn we maar doorgereden.

Toen kwamen we in de buurt van Rifle, hier heb je de Rifle Falls State Park. We hebben de hotspot even aangezet en hebben een hotel geboekt voordat we naar de Falls reden, maar goed ook, want de camping daar was vol!

Rifle Falls was leuk! 3 watervallen van ongeveer 24 meter hoog waar je omheen kan lopen via aangelegde paden. Op die paden kom je ook langs kalksteengrotten die zijn uitgesleten door het water.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de terugweg zag Albert nog iets leuks te koop staan, gelukkig hebben we nog geen garage naast het huis…

Ook lag er nog een mooi stuwmeer.

Terug in Rifle hebben we het centrum nog even bekeken, mooie oude gebouwen!

Deze diashow vereist JavaScript.

Het hotel waar we slapen heeft een mooi grasveld met een bbq en picknickbanken, we hebben dus toch nog ons eigen maaltje gekookt.

Wat we morgen gaan doen weten we nog niet, we zitten nu een stuk dichterbij de volgende overnachtingsplek dus ik ga zo nog even google-len wat we eventueel tegen gaan komen.

 

Donderdag 1 juni

Rifle-Steamboat Springs

Vannacht 2 x wakker geworden omdat er een trein langskwam. We zaten in de buurt van een spoorwegovergang en dan moet de machinist ’s nachts 3x op de hoorn drukken. De tweede machinist had er lol in blijkbaar, hij drukte wel erg lang op het knopje. Gelukkig viel ik elke keer wel weer in slaap en zo stonden we tegen een uur of 7 op. Koffie gezet, broodje gegeten en uitgecheckt. Omdat de route wat anders is vroeg ik nog even bij de balie of er nog iets te zien was onderweg. Jawel, was het antwoord: Hanging Lake, een leuke en makkelijke wandeling. Wij dus op weg naar Hanging Lake.

Eerst kwamen we nog langs een stadje met een originele naam.

Aangekomen op de parkeerplaats stonden er borden: prepare for this hike, steep hill, neem genoeg water mee, draag goede schoenen enz. De hike zelf was niet lang, maar 1,2 mijl, maar….wel een stijging van ongeveer 300 meter, te vergelijken met 80 trappen!!! Tja, daar worden onze knieen niet blij van en dit hebben we dus ook maar niet gedaan!

De route die we volgende was trouwens wel heel erg mooi, en onderweg zagen we nog een Bald Eagle in de boom.

Ook liep er een Elk te grazen.

En toen waren we in Steamboat Springs. Een beetje te vroeg om in te checken, ja, het kon wel maar tegen meerprijs. We zijn dus eerst maar even in Steamboat Springs gaan kijken, mooi wintersportstadje, veel oude gebouwen en zelfs mensen die op de tractor de stad ingaan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen maar weer terug naar de KOA. We hebben onszelf verwend en in plaats van een tentplek hebben we een cabin genomen.

Mooi aan het snel stromende water en als we een beetje geluk hebben komt er vanavond ook nog een beer langs, tenminste…daar wordt voor gewaarschuwd.

Vrijdag 2 juni

Steamboat Springs-Estes Park

Gisteravond genoten van de raven die hun jongen beschermen tegen roofvogels. Zo te zien was dit een Osprey die weggejaagd werd. De veel kleinere vogels pikken ze dan in de vlucht op de kop.

Albert was weer eens culinair bezig: varkenshaas met peperroomsaus, aardappeltjes, doperwtjes en sla, heerlijk!

Vanochtend moesten we beslissen of we door het Rocky Mountains NP gingen of er omheen. We hebben besloten om er maar doorheen te gaan. Onderweg kwamen we nog een wildlife-refuge tegen met pelikanen en ganzen en wat Elk.

We zijn hier al eerder geweest maar het blijft mooi! Er lag nog erg veel sneeuw en we zagen ook erg veel Elk op de alpine weiden. Ook stonden er in verschillende bochten nog grote sneeuwschuivers.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het weer was vrij slecht, regen en bovenop zelfs lichte sneeuw. De koudste temperatuur was 39 graden F. Af en toe lagen de bergen in de mist/wolken, al met al een vochtige bedoeling!

Deze diashow vereist JavaScript.

Ergens in de middag kwamen we aan in Estes Park, ook hier is het weer niet echt geweldig, we hebben echter wel een heel mooi plekje, achteraan op de camping met zicht op de besneeuwde bergtoppen. De meeste medekampeerders hebben geen geweldig zicht, sommigen kijken zelfs tegen een dam van stenen aan, dus we prijzen ons gelukkig met ons plekje. Ik had in eerste instantie een plek zonder stroom gereserveerd, maar achteraf wilden we wel graag stroom. Helaas is de hele camping vol, maar er werd heel netjes een verlengsnoer gelegd vanaf een cabin en nu hebben we dus wel stroom. Goede service hier!

Deze diashow vereist JavaScript.

De middag was wisselend goed en slecht, we hebben een paar regenbuien gehad, en de tent staat met extra touwtjes vast. We gaan eenvoudig eten: tortilla’s met gehakt en een enorme zak maischips met salsa erbij, best wel lekker…

Omdat ik elke avond struikel over de scheerlijnen van de tent hebben we bij de Walmart solar-lampjes gekocht zodat ik nu kan zien waar de lijnen zitten, erg handig!

Ik heb vanmiddag even liggen slapen, was weer eens bekaf van de hoogte (we zaten bijna op 3700 meter),  meestal went dit wel na een dag of 2.

Vanavond, toen ik naar de toiletten liep lagen er nog 2 hele grote mannetjes Elk in het gras naast de camping, wat een prachtig gezicht. Ze waren totaal net onder de indruk van al die fotograferende mensen, dus ik heb leuke foto’s kunnen maken. Normaliter waag ik me niet zo dicht bij deze dieren, ze kunnen ook agressief zijn en dan heb je een probleem met die geweien.

Morgen blijven we hier, er is voldoende te doen in de omgeving. En o ja, ook deze camping heeft weer een bezoekende beer……pfffff

7 gedachten over “week 2 2017”

  1. Jullie hebben vaker mazzel gehad als je op de bonnefooi naar Moab ging .. hihi
    Mooie route hadden jullie vandaag naar Moab toe.

  2. Niet te hard roepen dat de toeristen bepaalde plekken nog niet hebben gevonden, anders kan je ook daar over de koppen lopen.

  3. Dear friends.

    Prachtige route, we zijn het met Annie eens, niet alles verklappen wat je weet, Swell !

    Veel plezier in CO,, wij in Farmington, 30 grad, liefs van Alida en Jan.

  4. Jammer van die wind maar blijft er mooi wat over voor eeen volgende keer. Ben benieuwd wat jullie nu gaan doen. Wat is het druk overalhe. Mooi die water vallen. Groetjes

  5. Wij hebben een plekje gereserveerd op Riffle falls state park, ben benieuwd, de waterval ziet er mooi uit. Hanging lake staat ook op de planning mits we tijd hebben, jammer dat jullie hem niet hebben gelopen dan had ik een beetje een tijdsindicatie ;) Hopelijk wordt het wat mooier weer in Estes park, mijn nichten +mannen zijn er nu ook. Heel veel plezier verder, week 2 alweer bijna voorbij, gaat zo snel!
    Gr. Ina

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: