week 1 2017

Zaterdag 20 mei

Amsterdam-Las Vegas

Na een prima nacht en ontbijt bij vd Valk namen we een vroege shuttle naar het vliegveld. Omdat we niet goed wisten hoe druk het zou zijn en het tijdens drukte niet altijd even goed gaat op Schiphol namen we geen risico en waren ruim op tijd aanwezig. De drukte viel mee en we vlogen werkelijk door alle controles heen en waren dus ruim op tijd bij de gate. Het vliegtuig was echt vol en met een klein beetje vertraging vertrokken we richting Chicago. Goede vlucht, goed eten en iets te vroeg geland. Alles zat echt mee, we konden via de kiosk naar de Immigrations en ook de Costums was zo klaar. Zo snel zijn we nog nooit binnengekomen. Al met al een minuut of 10! Even naar buiten geweest voor wat ” frisse” lucht en toen een hapje gegeten. De 2e vlucht was  propvol, maar ook deze vlucht was op tijd en zo  landden we om 18.00 uur op onze thuisbasis: Las Vegas. Op naar Alamo voor een autootje, de dame die ons hielp deed haar uiterste best. We wilden graag een witte 4wd, met  high clearance en navigatie en een reserve band. Die stond niet bij Alamo, dus ze toverde een witte GMC Yukon bij National vandaan. Daar kunnen we ons wel mee redden de komende weken… Eerst nog even langs Lee’s gereden voor een borrel en tegen 20.00 uur waren we in de Silverton. We waren best moe en om half 10 ging het lampje uit….

Zondag 21 mei

Ondanks het heerlijke bed was ik natuurlijk weer vroeg wakker. De eerste keer al om half 1, toen om 3 uur en weer om half 4. Ik zag een berichtje op mijn telefoon: Natas wilde weten hoe we waren gevlogen want er was een vliegtuig tegen een auto aangereden op LA. Dat waren wij niet dus nog even ge-appt. Daarna ben ik nog maar weer even gaan slapen en tegen half 6 was het echt klaar! Gelukkig werd Albert ook wakker en na een kop koffie gingen we maar op pad. Ontbeten bij Egg-works, erg lekker en een beetje calorierijk!

Daarna naar de Walmart voor een paar boodschappen, een flitsbezoek aan de Outlet, naar de Best Buy voor een hotspot, en nog wat kleinigheden die we nodig gaan hebben. Toen was het tijd om naar Andrea en Larry te rijden, waar we de middag gezellig hebben doorgebracht aan het zwembad. Ook de kampeerspullen in de auto gezet en zo zijn we nu klaar om te vertrekken voor de reis. Die begint dus morgen……

Maandag 22 mei

Las Vegas-Cedar City

Gisteravond nog gezellig wat gedronken met Andrea en Larry. We waren best wel moe, nog steeds wat ” verreist”. We hebben de wekker maar gezet want tegen 7 uur moesten we uitchecken omdat we om 8 uur een ontbijtafspraak hadden met de ” Hekkies” en de Familie Mulder. Zij zijn gisteren aangekomen en gaan ook rondreizen, we komen elkaar verder niet tegen onderweg.  We hebben heel gezellig en lekker gegeten bij het Omelet House. Echt een Amerikaans ontbijt: spiegelei, bacon en pancakes.

Tegen half 10 vertrokken we uit Las Vegas. Omdat we al in de buurt zaten van Lake Mead hebben de weg door de Recreational Area gevolgd, hij is iets langer maar wel erg mooi! In Mesquite nog maar even wat drank ingeslagen want dat is in Utah een stuk duurder. Toen naar St Georg, voor een subway lunch. We verloren een uur toen we Utah inreden en we waren nog van plan om naar Kanarra Falls te rijden. Alleen is dat een hike van 2-5 uur en die tijd hadden we niet meer over. De hike gaat dus op de to-do lijst.

Onze overnachtingsplaats vandaag is de KOA van Cedar City. Eerst moesten we de auto opnieuw inrichten. Alles zit in boxen, dus het was even een werkje om de boel een eigen plek te geven. De auto is een stuk kleiner dan die van vorig jaar dus het werd nog een hele puzzel, maar op zich is het gelukt!

Toen de tent opgezet, ook dat was even kijken hoe het ook nog maar weer moest. We hebben met deze tent 1 x proef gekampeerd en dat is al weer een hele tijd geleden. De tent is een stuk groter, we hebben een voorstuk waar we eventueel in kunnen zitten en je kan er in staan. Geen glasfiber stokken maar echte tent stokken. Het voordeel is wel dat deze tent beter gezekerd kan worden met touwtjes. Qua tijd viel het ons best mee en waarschijnlijk zijn we morgen een stuk sneller.

En toen kwam er ook nog gezellig een man kletsen, hij woonde al 23 jaar in een busje, waarschijnlijk de hele tijd hetzelfde busje. Hij vond ons wel gezellig, ik vond dat we boodschappen moesten gaan doen…..Toen hij eindelijk wegging dus maar snel naar de Smith’s voor eten en drinken. En toen was de dag alweer voorbij!

We hebben lekker een varkenshaasje van 700 gram op de bbq gegooid, potatosalat en brood erbij en als toetje een overheerlijk tillamook toetje

Dinsdag 23 mei

Cedar City-Springdale

We hadden een goed plan om van Cedar City naar Springdale te rijden: via een groot stuk dirtroad en over een bergtop helemaal via de ” achterkant” van Zion door de Kolob Canyon. We wisten al dat het hier vorige week nog had gesneeuwd, dus we zijn eerst naar het BLM kantoor gereden om te vragen of de weg begaanbaar was. De rangers vertelden dat de weg waarschijnlijk erg slecht zou zijn, zo niet onbegaanbaar! Ze hadden er zelf vorige week nog vast gezeten en hadden de top nog niet gehaald. We hebben ongeveer dezelfde auto alleen zijn de banden veel slechter. We hebben ons plan dus maar over laten gaan.

In plaats daarvan eerst een stuk Interstate en toen via een asfaltweg naar de Kolob Canyon, ook erg mooi trouwens.

Deze diashow vereist JavaScript.

We hadden wel wat tijd over dus we hebben nog een stuk van de weg gereden die we vandaag zouden doen, alleen dan van de andere kant en dat stuk is wel geasfalteerd. Wederom een prachtig uitzicht. Ook hebben we de auto er even goed opgezet.

Deze diashow vereist JavaScript.

Daarna reden we naar Springdale. We wilden niet te laat op de camping zijn want we wilden erg graag een plekje aan de Virgin River, dat is gelukt! De camping is trouwens helemaal vol, het is hier erg druk. Zonder reservering kan je niets meer in de buurt vinden!

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is warm, een graad of 31, maar het voelde warmer, de zon brandt echt!

We hebben dus weinig meer gedaan nadat de tent stond. We hebben eten gehaald en verder lekker aan de rivier gezeten.

Woensdag 24 mei

Na een heerlijke nachtrust deden we vanochtend rustig aan. Tegen half 10 vertrokken we op weg naar Zion NP, wat 700 meter verderop ligt. We wilden even luxe doen, dus wachtten op de bus naar het park. Die kwam na een minuut of 5 wachten maar was vol! We hadden geen zin om op de volgende, waarschijnlijk ook volle bus te wachten dus we gingen maar lopen. We zagen al snel dat het erg druk zou zijn, de auto’s stonden  500 meter voor het park al te wachten tot ze er in kwamen. Aangekomen in Zion kon je over de koppen lopen, het was net de Efteling op een drukke dag. Ook stond er een behoorlijke rij te wachten op de shuttle bus, de enige mogelijkheid om de Canyon in te komen. We hadden eigenlijk wel een stukje Narrows willen doen, maar die is dicht omdat het water te hoog is. De andere leuke hikes zouden zo druk zijn dat je achter elkaar aanloopt. We waren het snel met elkaar eens: hier hadden we geen zin in!

Dus eerst maar weer terug naar de camping, nu wel met de bus.

Op de camping aangekomen hebben we even zitten kijken wat we dan wel zouden doen. Op zich kan je ook de hele dag lekker in je stoel gaan hangen, dat zou geen straf zijn, maar…..een beetje actief zijn is ook leuk. We kozen voor Water Canyon, een canyon in de buurt van Hilldale, een bijzonder plaatsje waar  FLDS mormonen hun hoofdkwartier hebben.  Zowel Hilldale als het naburige Colorado City is gesticht (verwekt) door 2 mannen, de oer-opa’s, er is dus veel inteelt en eigenlijk is iedereen familie van elkaar.  De inwoners zijn polygamisten en houden absoluut niet van buitenstaanders. Fotograferen is ook wat tricky, en ik heb niet echt een kans gezien. Ze wonen in enorme huizen (moet ook wel met zoveel vrouwen en kinderen) en om praktisch elk huis staat een hek! De vrouwen hebben allemaal hun lange haar in een speciale vlecht en ze dragen vormloze jurken in saaie kleuren.

We moesten hier doorheen om bij de Water Canyon te komen en op zich is het wel leuk om te zien hoe ze leven.

En dan Water Canyon. We waren niet erg slim om zo’n wandeling te gaan maken op het heetst van de dag. Het pad liep steeds maar omhoog en we moesten over stenen omhoog klauteren. Dan merk je dus echt wel dat je een kantoorbaan hebt! De waterval was 2,4 km lopen, wij hebben opgegeven na een dikke kilometer. Maar ik heb wel genoeg foto’s gemaakt.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de terugweg zag ik heel in de verte ook nog de White Domes, dat is een volle daghike.

Ook stonden er velden vol met cactussen, prachtige kleuren.

Deze diashow vereist JavaScript.

En WILD: haha, een kikker…

Terug bij de auto waren we het er wel over eens dat dit een erg goed alternatief was voor het overvolle Zion. Hier kwamen we niemand tegen.

Bij de Walmart in Hurricane haalden we nog even wat te eten voor vanavond en een lekkernij voor onderweg

Nog even getankt en toen weer terug naar de camping en dan heb je deze uitzichten, echt geen straf om hier te rijden.

Op de camping werden we verwelkomt door een hert die even liep te struinen naar eten. Deze is echt mensen gewend, je kan hem praktisch aaien.

En toen was het lekker op een stoel zitten onder het genot van:

Donderdag 25 mei

Springdale-Escalante

Vanochtend niet te laat op, ontbeten en de tent ingepakt. Gelukkig was het niet erg druk bij de ingang van Zion. Het blijft een prachtige rit! Ik heb een stuk gefilmd dus geen foto’s. De film doe ik trouwens pas thuis dus die komt vanzelf een keer online. Voor de tunnel stond een beste file dus daar moesten we even wachten. Het hokje van de rangers die voor de tunnel staan was dicht, ze stonden een stuk verder naar beneden. Vorige week is hier allerlei puin naar beneden gevallen en toen was de tunnel helemaal dicht! Waarschijnlijk vertrouwen ze het nog niet helemaal vandaar dat de rangers een stuk eerder staan.

Vlak voor we het park uitreden toch nog maar even gestopt en daar wel wat foto’s gemaakt.

Bij de Mt Carmel Junction een bak koffie gescoord en toen naar Panguitch voor wat boodschappen voor vanavond.

En toen de 12 op, een hele mooie scenic byway. Eerst passeerden we Red Canyon, geen foto’s, wel gefilmd. De foto’s zien we elke avond al, die hangen in onze slaapkamer.

Even verderop was Mossy Cave met ook prachtige rotsformaties. (en het wild voor vandaag).

Deze diashow vereist JavaScript.

We hebben de hike niet gedaan, we zijn hier al eens geweest en zo aan het aantal auto’s te zien is dit niet meer een schaars bezochte plek.

Maar weer verder onder het genot van de mooie uitzichten.

De reis van vandaag eindigde in Escalante, we staan op een mooie camping, helaas geen stroom voor de tentplekken, dat was in Zion ook al, maar daar heb ik even van de buren geleend. Hier lukt dat helaas niet dus we moeten zuinig zijn en in de auto laden. Ook op de camping hierna waarschijnlijk geen stroom…..

Maar nu ons plekje:

We zijn nog even naar het visitorcentrum gereden om te horen of de dirtroads berijdbaar zijn, want het regent af en toe een beetje, maar volgens de ranger was alles in prima staat.

Toen we terug op de camping waren nog even een geweldig leuk telefoongesprek met Sil gehad die vertelde hoe leuk de katten waren: zodra het licht is maken ze je gewoon wakker, de een zit naar je te kijken en de ander knabbelt aan je teen. Ook i-pad kijken op bed gaat niet, Isabeau gaat er voor zitten en is dol op bewegende beelden!

En zoals gewoonlijk kookte Albert weer een heerlijk maaltje.

Vrijdag 26 mei

Gisteravond kwamen we in gesprek met onze overburen, erg leuke mensen die een huis in Salt Lake City en in St George hebben. Ze houden erg van hele lange wandelingen, rotsklimmen en vooral veel buiten zijn. Ze kamperen erg graag in dit gebied, meestal gewoon ergens op BLM grond. Ze hebben veel kennis over het Grand Staircase Escalante NM en vertelden honderduit! Ze probeerden ons verder nog wat tips te geven, maar we waren overal al wel geweest, erg grappig! Zelfs de Vortex kenden we al, die hadden zij ook net ontdekt, haha

Al met al was het behoorlijk laat geworden en we lagen dan ook pas tegen een uur op bed. Vanochtend wel netjes om half 8 opgestaan en na het ontbijt en wat drinken voor de auto op weg naar de slotcanyons. De hole in the Rock road moet je volgen over 23 mijl, we wisten al dat hij washboarded zou zijn, en dat klopte helemaal! Pffff, dan zijn 23 mijl best lang. Het laatste stukje was alleen geschikt voor 4wd en high clearance. Dat hebben we beide, maar toch vond ik het laatste stuk doodeng! De auto hing af en toe helemaal scheef en er zaten diepe gaten in.

Het allerlaatste stuk hebben we maar gelopen, maar goed ook, want daar moest je tegen een soort drempel op.

De hike stond aangegeven met cairns, opgestapelde stenen waarvan de bovenste een soort pijl is die je de goede richting opstuurt. En toen stonden we aan de rim……..slik……je moest dus behoorlijk naar beneden en geen mogelijkheid om dit op je achterwerk te doen. En toen speelde mijn hoogtevrees weer op. Met geen mogelijkheid durfde ik daar naar beneden. Ik heb nog gezocht of er geen andere weg was, maar helaas, hier hield mijn avontuur weer eens op. In de verte zagen we de ingang van Peek-a-boo…..zo jammer, maar het lukt me gewoon niet.

Dit is de hoogte die ik moest overwinnen, de meeste mensen wandelen er zo af, ik blokkeer volledig. Helaas zie je op de foto niet echt hoe diep het is…..

Niet getreurd, terug naar de auto en toch nog een kleine meevaller: een collared lizzard

Onderweg zijn prachtige uitzichten

Op de terugweg bedachten we dat we dan nog maar een bezoekje zouden brengen aan Devils Garden, we kwamen er toch langs, ik laat de beelden voor zich spreken.

Deze diashow vereist JavaScript.

En ook hier weer een mooie collared lizzard, die volgens het visitorcentrum hier schaars aan het worden zijn.

Toen was het nog een stuk dirtroad, rammel de rammel…..met af en  toe wat heerlijk rondlopend vlees.

Terug in Escalante hebben we eten gehaald maar op de camping waaide het weer zo vreselijk hard dat we maar zijn gaan eten bij de Circle D, erg lekker, lokaal vlees!

En dan betekend dit verhaaltje dat we de eerste week achter ons hebben, wat gaat dat snel!

 

7 gedachten over “week 1 2017”

  1. Groot gelijk om zion te skippen met die drukte. Watercanyon hebben wij ook al eens gedaan en zijn toen een boel van die saaie jurken mensen tegengekomen. We hebben er zelfs mee gepraat. Groetjes

  2. Wij waren op 10 april in Zion. Toen leek het ook al een pretpark. Wij hebben toen ruim anderhalf uur op de shuttlebus staan wachten. Volgende keer slaan we Zion ook zeker over! Water Canyon gaat op de todo lijst.
    Mooi plekje op de camping in Springdale hebben jullie!
    Groetjes Conny

  3. Ik wordt een beetje bang van de verhalen over de drukte in Zion, we hebben het zelf nooit meegemaakt, niet in het hoogseizoen en afgelopen november ook niet… Ben benieuwd naar de dirtroads die jullie gaan rijden, Veel plezier!
    gr,Ina

  4. Dear friends.

    Mooie tocht, Devils Garden, altijd weer prachtig, Zion , we rijden er gewoon door, veel, veel te druk, Escalante , Eatery, smullen, heerlijk vlees! we komen daar pas in Juli, wij zijn eindelijk verlost van de vele Chinesen, nu in Farmington, daar zijn alleen maar olie boeren en prachtige badlands.

    Veel plezier , groetjes van Alida en Jan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: