week 3 2015

Maandag 8 juni: White Salmon

Ondanks dat we aan een kant een doorgaande weg en aan de andere kant een treinspoor hebben, had iedereen prima geslapen. Treinen zijn hier erg lang, gemiddeld 110 wagons, 3 locs aan de voorkant en 2 of 3 erachter, het duurt dus altijd wel even voordat ze voorbij zijn.

Nadat Conny al haar spulletjes had uitgezocht, en sommige dingen bij ons in de auto legde, gingen we op pad.

Het eerste doel was Larch Mountain, je kan hier als het helder is, 5 vulkanen zien: Mount st. Helens, Mount Reinier, Mount Hood, Mount Adams en Mount Jefferson. Conny reed dit stuk nog met ons mee, want het was de goede kant op voor haar.

Op de het Sherrard Viewpoint aangekomen konden we ze allemaal in volle glorie zien, de lucht was niet helemaal helder, maar als je nagaat dat Mount Reinier 97 mijl (155 km) verderop ligt, dan kan je nog een behoorlijk eindje kijken. We hebben een paar jaar geleden eens bij Mount St. Helens gestaan, en toen zagen we helemaal niets, en dat was maar 100 meter! We hebben dus geluk dat we ze allemaal konden zien. Van links naar rechts: Mount St Helens, Mount Reinier en Mount Adams

DSC02989
Terwijl we terugliepen hielp Albert Conny nog even met een cache pakken en toen namen we afscheid.

DSC02993Conny bleef achter om nog wat caches te zoeken en wij gingen verder, watervallen bekijken.

Eerst zijn we gestopt bij de Crown Point Overlook, die een prachtig uitzicht biedt over de Columbia River.

DSC02997
De eerste waterval waar we stopten was de Latourell Falls, een smalle, 67m hoge en kaarsrechte waterval, de klif waarvan het water naar beneden valt is begroeid met mos.

DSC03004
De tweede waterval zou de Multnomah Falls zijn. Echter, iedereen hier in de buurt had waarschijnlijk bedacht dat het erg mooi weer was, en we konden dus geen parkeerplek bemachtigen.
Niet getreurd, op naar waterval nummer 3: de Horsetail Falls. Hij dankt zijn naam aan zijn vorm, die op een staart van een paard lijkt.

DSC03019
En toen waterval nummer 4: de Wahclella Falls. Hiervoor moest een stuk gelopen worden, over een smal, behoorlijk stijgend bospadje. Het was nogal warm, en we kwamen helemaal bezweet terug, maar het was de moeite van het wandelen waard! Er waren niet veel bezoekers, kon ook niet want er is maar een kleine parkeerplaats. We hadden geluk dat we deze waterval wel konden bezoeken.

DSC03043
Toen was het een uur of half 4, dus maar terug naar de camping. Eerst nog boodschapjes gedaan bij de Safeway in Hood River, en toen via de mooie Tolbrug weer naar de camping.

Albert heeft de bbq weer opgestookt en we hadden een heerlijk toetje.

DSC03070
Net na het eten waren onze Bald Eagles even in paniek, er vlogen 6 Turkey Voltures over en papa of mama heeft ze even heel netjes weggejaagd.

DSC03072
Morgen weer aan de rit, via de John Day Fossil Beds, unit Painted Hills naar een volgende camping, ergens bij Redmond. Niets gereserveerd, we zien wel waar we belanden.

Dinsdag 9 juni: naar Redmond

0609 White Salmon-Redmond

In tegenstelling tot gisternacht, waarin we bijna geen treinen hoorden, was dat de afgelopen nacht even wat anders. De ene na de andere trein kwam langs en niet elke loc was even stil. Maar ondanks dat waren we wel uitgerust en zaten we tegen 8 uur in de auto.

Op naar Redmond via de Painted Hills: Het John Day Fossil Beds National Monument bestaat uit drie aparte gebieden, die ver bij elkaar vandaan liggen. Ze liggen alle drie in het John Day River Basin in Oregon. Het park staat bekend om fossiele vondsten van zowel planten als dieren en om de kleurrijke badlands. De vondsten betreffen een ruime periode, van 44 miljoen tot 7 miljoen jaar geleden.
We doen maar 1 deel: de Painted Hills Unit, de bekendste van de 3. Het is genoemd naar de kleurrijke heuvels gevormd door miljoenen jaren van veranderend landschap.

Onderweg werd het steeds donkerder en je kon een enorme onweersbui zien hangen, ook flitste het af en toe. We reden gewoon door en hoopten dat de bui over was tegen de tijd dat wij bij de Painted Hills waren. De temperatuur zakte van 83 F naar 55 F en het regende af en toe.

Aangekomen bij de Painted Hills was de temperatuur weer wat beter geworden. We deden de Painted Hills Overlook Trail

DSC03132

en de Painted Cove Trail,

DSC03104

beide gaven een prima indruk van het park. Af en toe een drupje regen maar verder viel het wel mee.

DSC03147
Het eerste deel van de reis was “boring”, het tweede deel was echter wel erg mooi. Allemaal vulkanen op de achtergrond.

DSC03152
Toen op naar de camping, we staan in Redmond, dichtbij het vliegveld. Een op zich mooie camping, alleen staan hier dus vaste bewoners op tentplekken en daar zitten we nu tussenin. Tis even wennen, maar het is maar voor 1 nacht!

Koken hebben we maar overgeslagen, we hebben onszelf getrakteerd op een “Panda-expresje”.

Ook de boodschappen zijn inmiddels gedaan, dus we kunnen morgen zo weer verder.

Morgen gaan we via Crater Lake naar een camping aan de Umpqua Scenic Byway.

Woensdag 10 juni: naar Dry Creek

0610 Redmond-Dry CreekGisteravond nog even kennis gemaakt met de andere kant van Amerika. De tenten om ons heen waren van vaste bewoners van de camping. Mensen, die wel werk hebben maar nog niet genoeg historie hebben opgebouwd om een huis/appartement te kunnen huren. Deze mensen woonden al maanden in een tent. Ze hadden alles al gehad: sneeuw, hagel, regen, wind en hitte….Dit zijn dingen die je toch wel vaak tegenkomt als je op een camping staat, als je in een hotel zit merk je daar niets van.

Wij hebben prima geslapen, het koelde vrij goed af naar een prettige temperatuur om in te slapen.

Helaas hadden we geen internet, dat moest er wel zijn, wij hebben het niet gevonden. Dus hadden we bedacht om maar te gaan ontbijten bij de Mc Donalds, en dan gelijk het verslag online te zetten.
Ook moesten we nog wat boodschappen halen omdat op de plek van bestemming van vandaag geen winkel in de buurt is.

Tegen 8 uur waren we klaar en konden vertrekken.
De reis van vandaag voerde ons naar Crater Lake National Park, het ligt in een een vulkanisch basin (caldera), dat ongeveer 7.700 jaar geleden ontstond toen Mount Mazama instortte door een vulkanische uitbarsting. De lavastromen sloten de bodem van de caldera af en er volgde een periode van afkoeling. Regen en sneeuw vulden de caldera met diepblauw water. De diameter van het meer is 8 kilometer en hij wordt omringd door steile rotswanden van 600 meter hoog. De gemiddelde diepte is 457 meter diep. Er zijn geen beken of rivieren die in het meer uitkomen, wel sneeuwt het erg veel in dit gebied, zo’n 1.3 meter per jaar. Het water dat uit het meer verdampt wordt voornamelijk door sneeuw aangevuld, daardoor is Crater Lake een van de meest heldere meren ter wereld, met een prachtige en opvallend diepblauwe kleur.

DSC03174

Helaas was de Oost Rim Drive nog dicht, dus we konden niet een rondje doen. Maar we hebben we een paar prachtige foto’s van dit ongewoonlijk blauwe meer kunnen maken.

DSC03186DSC03207
Al een paar dagen zien we vulkanen en vroegen ons af of deze iets te maken hadden met de st Andreasbreuk die in Californie loopt. Het antwoord vond ik vandaag in de folder van Crater Lake. Deze keten van vulkanen heet de Cascade Range Volcanoes. Ze zijn veroorzaakt door 2 aardplaten die hier op elkaar botsen en de keten loopt van Californie tot in British Columbia, Canada. In de laatste 100 jaar waren er 2 uitbarstingen: Lassen Peak en Mount St Helens.
Na ons bezoek aan Crater Lake hebben we een broodje gegeten aan de oevers van Diamond Lake

DSC03221

en toen door naar de eindbestemming van vandaag: Umpqua’s Last resort aan de Umpqua Scenic Byway:
De Rogue-Umpqua Scenic Byway is in de volksmond gekend als de “highway van de watervallen” , de weg ligt aan de North Umpqua, een ongekend mooie rivier, wereldwijd bekend om de aanwezigheid van Steelhead (richting de oceaan zwemmende regenboogforel). Vliegvissers van over de hele wereld komen hier vliegvissen.

Een camping midden in de bossen, lekker rustig. Onze plek is zeker wel 200 m2 groot. We hebben nog maar even gevraagd of hier ook beren lopen, maar ze zeiden dat die in deze tijd van het jaar in de bergen blijven en niet naar beneden komen. We kunnen dus rustig slapen.

Morgen blijven we hier, waarschijnlijk wat watervallen bekijken.

Donderdag 11 juni: Dry Creek

Gisteravond zagen we de door de balie van de campground beloofde wild turkey’s, toen de zon wegwas liepen ze zomaar rond hier. Ze zijn behoorlijk groot en blijkbaar wel mensen gewend want ze waren totaal niet schrikkerig..

DSC03247
Het was een vrij koud nachtje, het koelt hier behoorlijk af. Gelukkig had ik mijn dekentje al mee, dus geen last gehad van de kou en prima geslapen. We zitten erg afgelegen dus er rijdt hier praktisch geen verkeer langs. De dichtstbijzijnde stad is Roseburg, 80 km verderop.

Vanochtend na het ontbijt was het watervallen tijd, we zitten niet voor niets aan de Highway van de watervallen. We hadden er 2 uitgezocht die voor de auto niet te lastig zijn, weinig of geen dirtroad want we missen een beschermingsplaat aan de onderkant van de auto…
Opa en oma deden dus de brace’s om de knietjes, en gewapend met wandelstokken (Albert heeft gisteren even een voor zichzelf van een boom gesneden) gingen we op pad.

De eerste waterval was Watson Falls: een smalle, maar erg hoge waterval, bijna 90 meter hoog. De waterval zelf is niet heel spectaculair, maar het pas erheen is fantastisch! Overal stroomt het water over en langs rotspartijtjes en dit geeft erg mooie plaatjes. Helaas liet ik mijn mini statiefje in de auto liggen want ik had niet verwacht deze nodig te hebben. Maar met veel moeite en met de hulp van rotsen en bomen heb ik toch wat leuke foto’s kunnen schieten. We waren gelukkig vrij vroeg en zijn op de heenweg geen mensen tegengekomen, heerlijk!

DSC03254

DSC03264
De tweede waterval was Toketee Falls: deze bestaat uit 2 delen. Op het eerste gedeelte valt het water 8,5 meter naar beneden in een alcove. Van daaruit gaat het nog 26 meter verder naar beneden een grote waterpoel in. Helaas kan je niet naar de voet van de waterval, het uitkijkpunt ligt vrij hoog, het is een soort platform die om een boom is vastgemaakt.

DSC03295
Op de parkeerplaats zagen we een hele grote houten pijp, hier wordt water doorgeleid en zo wekt men stroom op.
De wandeling naar de Toketee Falls was iets minder spannend als de vorige, wel erg veel trapjes. De beloning op het eindpunt was wel erg mooi.

DSC03307
Toen was de ochtend zomaar om, de tijd vliegt hier gewoon.
We moesten eigenlijk nog eten halen voor vandaag. Het noodbrood was vanochtend al voor een groot deel opgegaan, dus we zijn maar richting Roseburg gereden om te zien of we onderweg een winkel vonden. De eerste normale winkel was dus in Roseburg. Geen straf, de omgeving is erg mooi. We konden niet direct een winkel vinden, maar gelukkig bedacht ik dat we navigatie hadden, dus die maar even aan en toen vonden we een Fred Meyer, voor ons de eerste keer in deze winkel, maar zeker niet de laatste! Een mooi aanbod van producten. Brood, biefstuk, Black Angus gehakt, potatosalad en een toetje rijker verlieten we de winkel.

Op de terugweg reden we langs de DQ, mmmm, een ijsje dus! Tripple chocola brownie met ijs voor mij en Albert een Strawberry Sunday.
Toen maar weer de Umpqua Scenic Byway op. Nog even gestopt bij de Deadline Falls, een brede maar erg lage waterval. Hier zou je tussen mei en oktober de Steelhead Forellen en Zalmen die terugzwemmen vanuit de zee naar hun geboortegronden kunnen zien springen om over de waterval heen te komen. Het was erg warm, we zagen wel vis in het water maar ze zaten in een stukje zonder stroming. Misschien springen ze alleen als er minder zon is ofzo…Als we er morgen om denken stoppen we nog even weer om dan te kijken.

DSC03324
Tegen half 5 waren we terug op de campground. Een dagje watervallen en boodschappen zorgde ervoor dat we toch zeker wel 300 km hebben gereden.

Onderweg bedachten we dat dit werkelijk de eerste dag van onze vakantie is dat we geen sneeuw hebben gezien. Ook hebben we erg veel geluk met het weer, we hebben nog geen echte regendagen gehad terwijl er in andere gebieden, waar we al wel geweest zijn, flashfloodwarnings zijn.

Morgen gaan we de bossen verruilen voor de oceaan, we gaan naar Bullards State Park, net boven Bandon.

@Alida en Jan: veel plezier in Page, wij hebben een blue sky, we hopen dat jullie die ook hebben.

@Anja: cachen is een soort schatzoeken met een GPS, als je de schat (een doosje met een logrolletje) gevonden hebt dan zet je dit online. Erg leuk, maar wel tijdrovend om te doen.

Vrijdag 12 juni: naar Bandon

0612 Dry Creek-BandonGisteravond, toen Albert water voor de koffie wilde tappen, riep hij opeens: Kom, slang…ik dacht geintje dus reageerde niet. Maar toen riep hij weer, dus toch maar even kijken. Er kronkelde een Gardener Snake door het gras weg. Even later bedacht ik dat ik daar gewoon op mijn slippertjes rondliep omdat er toch geen rare beestjes kruipen…..

DSC03329
De nacht was lekker koel, iets warmer als de nacht ervoor, geen dekentje nodig.

Tegen 8 uur hadden we de boel weer in de auto en we reden weer richting Roseburg. Gisteren had ik een Bald Eagle nest gezien in een boomtop, die wilde ik nu nog even op de foto zetten. Helaas niet gevonden. Wel stopten we nog even bij de brede waterval waar de vissen tegenop moeten springen. Ik heb geen vis gezien, Albert een. Er waren wel opvallend veel roofvogels die de rivier afspeurden.

DSC03348
Onderweg koffie gedronken en door gekacheld naar de bestemming. Onderweg zagen we veel bosbouw, en we kwamen nog een oude covered bridge tegen.

Aangekomen in Bandon wilde ik graag nog een keer naar Face Rock.

DSC03379De vorige keer waren er prachtige tide-pools. Ik had de getijdenkaart al bekeken, laagtij was tegen 14.00 uur. Helaas geen extra laag tij, dan zijn de pools op het mooist en niet moeilijk te vinden.
Maar ook nu wisten we waar we moesten zoeken, het water stond een stuk hoger dan de vorige keer. We hebben wat anemonen gezien, krabben, en zeesterren. Ondertussen stond er een stevige wind, we zijn dus gelijk gezandstraald!

DSC03363
Toen op naar Bullards Beach State Park, we hebben hier een Yurt gehuurd. Een soort grote ronde tent met een bed erin. Maar goed ook, want Albert had de tent niet op willen zetten in deze wind.
We hebben even lekker in het zonnetje gezeten voor ons verblijf en zijn naar het Coquille Lighthouse gereden om deze te bekijken. Ook hier waaide het enorm, je bleef nog net staan.

DSC03396Omdat ik nog steeds even een stukje moet rijden, ben ik maar terug gereden, ik ben niet zo dol op automaten. Maar het moest wel even want in Las Vegas wil ik even naar de kapper terwijl Albert een tattoo krijgt.

Verder weinig gedaan, het waait te hard om voor je plezier naar het strand te gaan. Maar de lucht is wel helemaal blauw!

Morgen zakken we af naar het westen, via de Oregon Coast naar Myers Flat, waar we grote bomen gaan bekijken.

Zaterdag 13 juni: naar Myers Flat

0613 Bandon-Myers Flat

Het was koud gisteravond en het waaide vreselijk!
We zijn dus lekker in de yurt gaan zitten, kacheltje aan en een boekje erbij, gezellig!

DSC03386
Lekker geslapen en vroeg weer op. Het ontbijt was een taai broodje. Af en toe vind je hier gewoon geen lekker brood. Ik loop overal in de knijpen om te voelen of iets vers is, maar soms heb je een misser, dit was dus een misser!

De rit van vandaag ging langs de kust van zuid Oregon en noord Californie. Hier en daar even gestopt om de oceaan en de stranden te zien.

We hebben nog maar even in Oregon getankt, in Californie is de benzine een stuk duurder. In Oregon was het 3.14, in Californie 3.65. Het goedkoopste tot nu was 2.70.

En aangezien er op de plaats van bestemming geen supermarkt is, hebben we ons dagelijkse eten gehaald in Eureka. Vandaag wordt het varkenshaas, hamburgers, luxe sla van de chef en brood met smeerkaas. Natuurlijk ontbreekt het toetje ook niet: Tillamook yoghurt.

Vlak voor ons einddoel ligt de Avenue of the Giants:
De Coast Redwood is de hoogste en snelst groeiende boom ter wereld. Ze komen maar op een plek ter wereld voor: de kust van Noord Californië. Hier zijn omstandigheden precies goed door de combinatie van geografische lengte, klimaat en hoogte. Het gebied is maar beperkt tot enkele honderd mijlen. Gematigde temperaturen, het gehele jaar voldoende aanvoer van water, de koele, vochtige lucht van de Stille Oceaan die de bomen continu vochtig houdt, zelfs tijdens droge zomers.

Een van de belangrijkste concentraties van deze bomen ligt in het Humboldt Redwoods State Park. De Avenue of the Giants doorkruist het State Park van noord naar zuid over een afstand van 32 mijl. Onderweg rijd je door diverse prachtige bossen met immens grote Coast Redwoods. Op sommige plaatsen staan de bomen zo dicht bij elkaar, dat het zonlicht maar slecht kan doordringen.
De rit was mooi, maar we zijn ooit eens door het Jedediah State Park gereden, en persoonlijk vond ik het daar mooier. Dezelfde bomen, een postkoetspad…net even spannender dan hier. Maar ze blijven indrukwekkend!

DSC03458

Vlak voor de camping zit een “Drive thru the tree”, je kan hier met je auto door een boom rijden. Dit leek ons wel leuk, dus hup het parkje in. Het waren meest kleine auto’s die dit deden. Ik was al uitgestapt en stond aan de andere kant van de boom om Albert op de foto te zetten. De maat was 7×7 dus waarschijnlijk 2.10 bij 2.10, en wij hebben geen idee hoe breed de auto is. Toen Albert aan de beurt was, zag hij dat het misschien niet zou lukken, het gat was wel erg klein voor onze auto. Omdat hij geen zin had om aan Alamo uit te leggen waarom er geen spiegels meer op de auto zaten heeft hij het maar laten overgaan. We zagen wel een paar SUV’s het wagen, maar die waren net even iets kleiner en dat ging maar net. Ik heb nog wel even in een boom gestaan, ook grappig!

DSC03478

Inmiddels zijn we op de camping: Giant Redwoods RV Park. Weer een mooi plekje, met schaduw, stroom en internet, wat wil je nog meer. We staan wel aan de rivier dus de Deet zal wel weer uit de auto komen straks….

DSC03486

Morgen naar Shingletown.

Zondag 14 juni: naar Shingletown

0614 Myers Flat-ShingletownGisteravond was het waarschijnlijk de laatste koude avond van deze vakantie. Buiten zitten wilde maar net: een fleecetrui en een vest en dan een dekentje om de benen. Ik had nog een fles blauwe Moonshine en die smaakte eigenlijk wel goed met Mist.  We zijn maar vroeg in bed gegaan.

Vanochtend de boel weer ingepakt en de zigeuners konden weer verder trekken.

Onderweg kwam ik erachter dat Albert zijn stoel op koelen stond en de mijne op verwarmen. Hij had al eerder verteld dat de stoel zo lekker koel was, ik voelde niets en dat klopte dus ook. Mijn stoel staat inmiddels ook op koelen en dat is wel prettig als het warm is buiten.

De route: je moet door de bergen, en Albert voelt zich alsof hij de 24 uur van Le Mans heeft gereden: een en al bochten. Op zich gingen we niet erg hoog, ongeveer 1250 meter. Eerst kwam een stuk waar nog Coast Redwoods stonden, later werd het erg dor. Dit jaar is in Californie 95% te weinig sneeuw gevallen, ze krijgen dus een erg droge zomer. Overal staan ook borden met de vraag om buiten niet meer te sproeien ivm watertekort  (nu al).

Onderweg hebben we boodschappen gehaald en een broodje gegeten.

Tegen 2 uur waren we op de campground: de KOA Mt. Lassen, een mooie camping met een grote schaduwrijke plek. Ook hier is het internet een drama, ik probeer al dagen om foto’s te uploaden en het lukt niet echt goed. Vandaag dus geen foto’s, heb er trouwens ook maar een paar gemaakt.

Verder rusten we een beetje uit en draaien even een was.

Morgen gaan we weer verder naar Lake Almanor via Lassen Volcanic NP.

7 gedachten over “week 3 2015”

  1. Prachtige dag, er komen bij ons oude herinneringen naar boven.

    Mount Rainier, Hood ,enz prachtige bergen.

    Farmington, blue sky, desert dag, 1 auto gezien, kopje thee bij de rim van Ah-She-Sle-Pah…….

    Fijne dag morgen, van Alida en Jan.

  2. Dat is weer wennen zo zonder Conny he. Jullie hebben het gezellig gehad met elkaar als ik het zo allemaal lees. Leuk hoor. Mooi dat mt st. Helen nu zichtbaar was. Ik vond het destijds prachtig. Nog lekker genieten verder. Groetjez marjan

  3. Prachtige badlands, foto,s top.
    Gisteren gelezen dat het sinds 1895 niet zo nat is geweest, vandaar die druppen,op naar Crater Lake.

    Groetjes uit Farmington, onweer, regen nu droog.
    Morgen naar Page, daar is de zon………

  4. Albert, waarom niet even de spiegels van de auto voor de foto?

    tide pools hebben we nog nooit gezien, prachtig die anemonen

    droge zonnige dag in Page, CCR en de Smokey zijn dicht vanwege de vele regen,hebben het gezien, geen door komen aan..jammer, volgende keer……..

    Groetjes van Alida en Jan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: