week 2 2015

Maandag 1 juni: naar Vernal

0601 Taylor Park- VernalGisteravond onder het genot van de gitaarklanken in slaap gevallen en vanochtend weer fris en fruitig opgestaan. Toen we opstonden lag er heel gezellig een hond voor het bed op ons te wachten.

De koffie stond al klaar en Rory was bezig met het ontbijt: pittige roereieren, spek en gebakken aardappeltjes. Ook stond er toast op tafel met heerlijke jam.

DSC02628-1We hebben buiten op het deck even staan koffiedrinken, het was maar 2 graden en toch voelde het helemaal niet koud. Dat komt waarschijnlijk door de hoogte waarop we zaten (2800 meter). Max, de oudste labrador, wilde spelen en bleef balletjes apporteren.
Na het ontbijt namen we afscheid van Rory en Becky en ook van Faye, want we wilden in 1 x doorrijden, we hadden een rit van 6 uur voor de boeg. We hadden nog geen mijl gereden toen Albert er achter kwam adat zijn pet en bril nog in de slaapkamer lagen, dus maar even terug en opgehaald.

DSC02630-1De rit verliep voorspoedig, onderweg even getankt en een kop koffie gedronken en toen weer snel verder. We wilden lunchen in Fruita, maar Albert dacht dat er nog wel meer kwam, dus het resultaat was dat het enige tankstation wat toen nog kwam alleen maar Blueberry muffins had, dus daar moesten we het mee doen. Hij beloofde wel direct dat hij dan het eten zou koken dus we zijn maar akkoord gegaan.
We waren tegen 4 uur op de KOA, helaas geen tijd meer om nog iets te bezichtigen, maar wij zijn er al geweest en voor Conny blijft het dan op de to do lijst staan.
We hebben een mooi plekje, met stroom, en alles kan weer opgeladen worden. Onze convertor heeft weer de geest gegeven, dus die gaat retour als we weer thuis zijn.
We zijn verrast met nasi met satesaus, erg lekker.

DSC02635-1

Als tegenprestatie hebben Conny en ik de afwas gedaan.

DSC02637-1
Morgen gaan we naar Alpine, Wyoming, weer een lange rit, maar waarschijnlijk wel een hele mooie. We hebben niets wat we willen zien, dus we stoppen wel als we iets moois zien.

Dinsdag 2 juni: naar Alpine

0602 Vernal- AlpineNa een heerlijke nacht waren we vroeg wakker. Ontbijten en om 07.30 zaten we al in de auto.
Het was een mooie rit door een prachtig gebied. Conny scoorde nog een cache. De tweede was onbereikbaar want er stroomde een nogal wild riviertje en er was geen mogelijkheid om aan de andere kant te komen.

DSC02659-1
Onderweg zagen we erg veel pronghorns, prachtige black angussen (ook erg lekker trouwens), roofvogels en veel platte eekhoorntjes.
Eigenlijk hebben we weinig beleefd, dus het verhaal van vandaag is kort!
We staan aan de oostkant van Teton met het zicht op de bergen, in het plaatsje Alpine.
Het is niet echt koud, bewolkt en af en toe een bui en het waait een beetje.
Morgen naar Craters of the Moon, via Idaho Falls want Albert moet even naar de Walmart om zijn stoel te gaan ruilen, die is namelijk al weer kapot, net zoals voorgaande jaren.
DSC02665-1

Woensdag 3 juni: naar Craters of the Moon

0603 Alpine-Craters of the Moon

Gisteravond had Conny nog even iets leuks: ze had de rits van haar vest dichtgedaan. In die zak zat haar telefoon. Met geen mogelijkheid was de rits nog open te krijgen dus de schaar is er aan te pas gekomen om de telefoon er weer uit te krijgen. Ze had hem nodig want er kwamen felicitaties binnen en die wilde ze graag lezen!

Vanochtend waren we weer vroeg, zoals gewoonlijk. Ook vandaag zaten we om 07.30 uur inde auto.

De reis ging eerst langs het Pallisades Reservoir. We zagen onderweg Osprey en Bald Eagles.

DSC02680-1

Toen ging het over in een landbouwgebied, graan en aardappels. Idaho is bekend om zijn aardappels.

In Idaho Falls hebben we Albert zijn stoel even omgewisseld, hij heeft weer een nieuwe. Ook hebben we de boodschappen gedaan.

Vervolgens op weg naar Craters of the Moon: is met een oppervlakte van 2900 km 2 het grootste basaltische lavaveld dat na de laatste ijstijd in de Verenigde Staten ontstaan is.
Ongeveer 2100 jaar geleden was de laatste uitbarsting. Volgens een indianenlegende ontstond deze door een boze slang die zich rond de berg krulde en hem samenkneep totdat er lava en vuur uitspoot. Uiteindelijk ontplofte de berg.
De eerste blanke pioniers meden Craters of the Moon omdat ze dachten dat de grond onbruikbaar was. De eerste verkenners van de lavavelden waren veedrijvers die keken of het land geschikt was voor hun dieren. De conclusie was dat het gebied onbruikbaar was voor het houden van vee en voor bewoning door mensen.
Volgens de paar blanken die het gebied in de negentiende eeuw bezochten zag het gebied eruit zoals de maan. In 1923 werd de naam Craters of the Moon voor het eerst vastgelegd op papier en in 1924 ontving het gebied de status van National Monument.
NASA trainde hier lange tijd astronauten omdat men dacht dat het maanlandschap er ongeveer zo uit zou zien. Dankzij het Apollo-programma bezochten Amerikaanse astronauten in 1969 voor het eerst de maan en stelden vast dat het oppervlak van de maan niet veel op dit deel van Idaho lijkt. Echte maankraters zijn bijna allemaal gevormd door meteorietinslagen, terwijl de kraters van Craters of the Moon zijn gevormd door vulkanische erupties.

DSC02710-1

Weinig regen, droge winden en extreme temperaturen: niet de meest ideale leefomstandigheden voor dieren en planten maar toch is de flora en fauna divers. Onder anderen alsem en andere goed zonder water kunnende struiken en grassen groeien op de plaatsen waar aarde tussen de lavabrokken te vinden is. Dankzij de diepe wortels vinden ze tijdens periodes van droogte toch water.

DSC02707-1
Een dier dat erg goed bestand is tegen de extreme weersomstandigheden is de pika (fluithaas), die wel wat weg heeft van een konijn. Pika’s hebben hun holen normaal gesproken in smalle, veilige spleten in rotsen hoog in de bergen. In Craters of the Moon gebruiken ze schaduwrijke scheuren in de lava om bescherming te zoeken tegen roofdieren en de zomerse hitte. Ook andere dieren verbergen zich overdag en komen ’s avonds tot leven. Bij zons op- en zonsondergang kun je coyotes, stekelvarkens, muildierherten en vele zangvogels zien. Dan zijn er nog eekhoorns, marmotten, hagedissen, slangen, haviken en arenden die ook overdag actief zijn.

DSC02762-1
Albert had geen zin in lopen, dus samen met Conny hebben we de loop door het park gedaan en zijn we in een Lava Tube geweest. Erg leuk om eens te zien. Gelukkig is het niet zo warm vandaag, dus was het erg goed te doen.

DSC02718-1

DSC02735-1
We staan hier ook op de campground, een leuk plekje tussen het lava. De chipmuncks zijn zo brutaal, dat toen iedereen even bij de tafel weg was, er direct een op tafel zat te kijken of er iets te halen viel.

DSC02754

Ook schoot er al een marmot weg, die heeft hier waarschijnlijk een hol.
Het park staat nog vol met wild flowers, wat het wel heel erg mooi maakt.
Morgen door Sawtooth heen, naar Cascade.

Donderdag 4 juni: door Sawtooth naar Cascade

0604 Craters of the Moon-CascadeHet was koud gisteravond, dus met dekentje in de slaapzak gelegen. Die hielpen goed, dus we hebben toch goed geslapen.
Na het ontbijt zaten we heel netjes om 07.15 in de auto. De rit ging door Sawtooth:
Sawtooth National Forest is een federaal bescherm gebied met een grootte van 854,052 ha. Het grootste deel ligt in Idaho. Het dankt zijn naam aan de Sawtooth Mountains. Je vindt hier steppe’s, bossen en toendra’s, meer dan 1100 meren en 5600 km rivieren.
Het gebied wat nu Sawtooth National Forest heet werd reeds bewoond vanaf 8000 VC. De eerste blanken vestigden zich hier vanaf 1820.
Sawtooth National Forest is het thuis van meer dan 243 vogelsoorten, 78 soorten zoogdieren, 28 soorten reptielen en 29 soorten vis. Samen met de mountain lions zijn de wolven de grootste roofdieren in dit gebied. Vroeger waren hier ook grizzley’s, maar die zijn uitgeroeid. Plannen om ze te re introduceren stuiten op weerstand.
De hoogte varieert van 1,376 m in Rock Creek tot 3,660 m op Hyndman Peak, de Sawtooth Mountains hebben tenminste 50 toppen hoger dan 3,000 m.
Er zijn meer dan 1100 meren, overblijfselen van al lang verdwenen gletsjers
Er ligt hier ook een aardbreuk: The Sawtooth breuk, 64 km lang en ontdekt in 2010. Men heeft berekend dat deze breuk een aardbeving kan veroorzaken met een zwaarte van 7.5 op de schaal van richter. De laatste aardbeving hier was 4,000 jaar geleden.
Sawtooth National Forest herbergt 4 van Idaho’s scenic Byways. Wij gaan er 2 rijden:
De Idaho State Highway 75 wordt de Sawtooth Scenic Byway genoemd. Hij is 186.2 km lang en loopt van Shoshone naar Stanley.
De Idaho State Highway 21, de Ponderosa Pine Scenic Byway met een lengte van 210.7 km, van Stanley naar Boise doen we tot aan Lowman.
Vanaf Lowman rijden we de Wildlife Scenic Byway, deze weg volgt de Payette rivier en is 53 km lang. Op dit stuk zou je het meeste wild tegen kunnen komen: Elk, muildieren, patrijzen, wilde kalkoenen, adelaars, visarenden, panters, beren en wolven.
Helaas weinig wild, wat eagles, pronghorns, marmotten, dode herten en kraanvogels.

DSC02776
Het uitzicht was spectaculair!

DSC02787
We hebben nog een klein ongelukje gehad, er lag een behoorlijke steen op de weg die we te laat zagen. Dus we reden eroverheen. Helaas raakte de steen de auto, dus maar even gestopt. Zo te zien heeft de steen de ophanging van het achterwiel geraakt en er is een beschermkap gesneuveld. De auto rijdt nog goed dus we gaan ervan uit dat alles goed is gegaan.
We hebben een mooie plek op Waters Edge in Cascade, de tenten staan, de boodschappen zijn gedaan.

DSC02801
Morgen via de Hells Canyon Byway naar Enterprise, Oregon.

Vrijdag 5 juni: via de Hells Canyon Scenic Byway naar Enterprise

0605 Cascade-Enterprise

En ook vanochtend ging onze ingebouwde wekker erg vroeg af.
Gisteren konden we geen “normaal” brood vinden, maar gelukkig hebben we altijd een brood bij ons die altijd vers blijft en zeer geschikt is om tosti’s mee te maken of om te roosteren. Dat was dus ons ontbijt.

Tegen 07.10 zaten we in de auto en reden richting ons doel: de Hells Canyon: duizelingwekkende diepten, kolkende stroomversnellingen, prachtige rotsformaties en fantastische uitzichten. De kloof is 16 kilometer breed en meer dan 2.400 meter diep en is officieel de diepste kloof van het land.
Miljoenen jaren geleden botste een oceaanplaat met daarop uitgedoofde vulkanen met de plaat waarop het Noord-Amerikaanse continent ligt. Dit had veel vulkanische activiteit tot gevolg en het landschap werd bedolven onder dikke lagen lava. Later veranderde de streek hierdoor in een hoog plateau, waarin de Snake-rivier vanaf zo’n zes miljoen jaar geleden langzaamaan de kloof uit begon te slijten die nu Hells Canyon heet.
Vroeger woonden in Hells Canyon verschillende indianenstammen, waaronder de Nez Perce, Shoshone en noordelijke Paiute. Je vindt hiervan nog oude rotstekeningen en huizen. De milde winters en het rijke planten- en dierenleven zorgden voor goede levensomstandigheden. In 1806 bezochten drie leden van de expeditie van Lewis en Clark het gebied van Hells Canyon, maar ze keerden terug voor ze de diepe delen van de kloof hadden bereikt. In 1811 verkende de expeditie van Wilson Price de Hunt Hells Canyon, toen ze een kortere route zochten naar de Columbia-rivier. Ze keerden terug wegens honger en kou.
Na de verkenners volgden de mijnwerkers. In de jaren zestig was er goud ontdekt in de rivieren nabij het huidige recreatiegebied, en al snel werd ook Hells Canyon overspoeld door goudzoekers. Mijnbouw bleek echter niet rendabel te zijn. Langs de oevers van de Snake-rivier zijn nog restanten uit deze periode.
In de winter van 1877 vluchtte een groep Nez Perce-indianen onder leiding van Chief Joseph de Wallowa Valley uit. Er waren al een tijd conflicten met de nieuwkomers in de vallei en Joseph besloot naar Canada te trekken, samen met 250 mannen, vrouwen en kinderen. Nog geen veertig kilometer op weg, werden ze gevangengenomen en naar reservaten overgebracht. Toch blijft de vallei voor hen van belang.

We wilden de Hells Canyon verkennen via de Hells Canyon Scenic Byway. De Byway loopt door de noordoostelijke hoek van Oregon, langs de 2.400 meter diepe kloof en om de 3.000 meter hoge pieken van de Wallowa Mountains. De route is 335 km lang voor een deel dirt-road.
De reis was erg mooi, alleen toen we aankwamen bij de dirt gedeelte (62 mijl lang) bleek de weg gesloten te zijn wegens herstelwerkzaamheden. We moesten dus omrijden, en gaan morgen proberen om een stukje vanaf de andere kant te doen.

DSC02813

DSC02819

Oregon is erg mooi merken we. We kwamen vandaag door prachtige valleien, waar akkerbouw is, overal stromen riviertjes, de een wat wilder dan de ander. Ook veel roofvogels in de lucht, vaak worden ze achtervolgd door kleine vogeltjes die op ze in pikken. Waarschijnlijk om de jongen te beschermen, want roofvolgels zijn dol op jonge vogeltjes.
We staan nu in Enterprise, op het Log House RV Park. Een mooie plek, met het zicht op de besneeuwde toppen van de Wallowa Mountains.

DSC02822

De was, die was blijven liggen is nu netjes gedaan, alles is weer schoon.

Ik heb met Conny boodschappen gedaan (en caches gezocht) en Albert heeft weer lekker voor ons gekookt.

Morgen blijven we hier, even een rustig dagje. Het weer is trouwens prima, een graad of 28. Sinds we op reis zijn zien we elke dag wel dikke regenwolken, maar gelukkig drijven die allemaal over. Het is wel wat kouder dan normaal, maar voor ons een stuk prettiger dan 40 +. De voorspellingen zijn eigenlijk ook prima dus we hebben geluk met onze route.

@Alida en Jan: hopen dat het ook bij jullie snel opklaart!

@Ina: Er waren wel plekjes vrij, maar niet veel. Ik weet ook niet of je wilt slapen in de Craters of the Moon bij 40+, er is totaal geen schaduw!

@Elly: de Sawtooth Mountains zijn inderdaad erg mooi (en lekker rustig).

DSC02828

Zaterdag 6 juni: Enterprise

Gisteravond hebben we nog even sterren gekeken, helaas was het te licht om foto’s te maken.
Vanochtend hebben we bij gebrek aan vers brood ons noodbrood maar geroosterd, dus tosti’s en geroosterd brood.
Omdat Conny wat moe was van al het rijden zijn we met 1 auto gegaan. Mijn tassen in Conny’s auto en toen was er plek genoeg voor 3.

Allereerst wilden we graag naar de Hells Canyon overlook, alles bleek “paved “ te zijn, alleen wat smal op sommige stukjes.

DSC02852
Onderweg werden we vergezeld door een beekje langs de weg, soms heel wild en soms heel rustig. We reden door een prachtig dennenbos naar boven. Ook hier bloeiden de wildflowers weer dat het een lust was!

DSC02844
De overlook was mooi, dit is de diepste canyon in Noord-Ameika. Conny vond op de top ook nog een cache.

DSC02842
Toen terug naar Joseph, een leuk dorpje met eettentjes en winkeltjes. Overal zie je bronzen beelden.

DSC02865

Het dorp dankt zijn naam aan de jonge Chief Joseph, een opperhoofd van de Nez Perce stam, die zich niet wilde overgeven aan de blanken en zijn stam door een groot deel van Amerika heeft geleid, om toch op het eind te verliezen. We zijn al eerder op plekken geweest waar deze stam doorheen is getrokken, onder anderen de Canyon aan de Chief Joseph Byway in de buurt van Cody, Wyoming.
De Nez Perce komen uit de Wallowa Vallei, waar Joseph ook in ligt. De oude Chief Joseph is hier ook begraven en we hebben zijn graf bezocht en uitgekeken over de nog steeds heilige grond. Een prachtig plekje!

DSC02888
Vervolgens zijn we nog een stuk langs Lake Wallowa gereden. een mooi gletsjermeer met de bergen op de achtergrond.

DSC02891
Toen waren we wel uitgekeken en hebben lekker op de camping in onze luie stoeltjes gehangen, even niets doen.
Albert mocht weer koken (bbq-en), en het smaakte weer prima!
Morgen gaan we naar de staat Washington, naar White Salmon. Daar blijft Conny 1 nacht en trekt dan door naar Seattle, en wij blijven 2 nachten.

DSC02898

Zondag 7 juni: naar White Salmon

0607 enterprise-whte salmonVanochtend was ik erg vroeg wakker, de rest sliep nog. Dus de computer maar even aan en op facebook genoten van alle felicitaties, iedereen bedankt hiervoor. Zo ben ik toch echt jarig! De hele dag is het nog doorgegaan, zowel op facebook als per sms en appjes, hartstikke leuk!

Toen iedereen wakker was gezellig ontbeten en gelachen om een stel motorrijders die naar Alaska wilden rijden. Ze klaagden nu al over de kou en een kon zijn bagage niet goed op de motor krijgen. Jammer dat ze geen weblog bijhouden, die zou erg vermakelijk zijn.
Tegen 8 uur zaten we in de auto’s, op weg naar White Salmon, Washington.

We zijn gestopt op de meeste rest area’s zodat Conny wat caches kon vinden, de meeste keren lukt het.

Het eerste stuk weg ging door velden vol met mooie schuren, akkerbouw en af en toe wat heerlijke Black Anguskoeien.

DSC02908
Toen kwam er een “boring”stuk. Allemaal graanvelden en een wat droog gebied.
Daarna werd het weer mooier: langs de rivier de Columbia met op de achtergrond Mount Hood.

DSC02950
Ook de temperatuur liep lekker op, het heetste wat we zagen wat 98 Fahrenheit, 38 graden Celcius.

Tegen 4 uur kwamen we aan op de plaats van bestemming, we hebben een mooi schaduwrijk plekje op de Bridge RV Resort.
Met Conny heb ik boodschappen gedaan, Albert heeft weer lekkere nasi gekookt

DSC02961

en we hebben zicht op een Bald Eagles nest met voor zover te zien 1 jong die nog gevoerd wordt. Ik heb de foto vergroot, maar het is wat lastig te zien, het jong zit rechts van de ouder.

eagle
Oregon blijkt een erg mooie staat te zijn met heel veel mooie vergezichten, oude dorpjes, aardige mensen en we hebben nog nooit zoveel Bald Eagles gezien!

Morgen gaat Conny door naar Seattle, wij blijven hier, we gaan watervallen kijken.

en deze is voor Sil:

DSC02951

10 gedachten over “week 2 2015”

  1. Ben benieuwd naar de komende dagen. Craters of the Moon ben ik 2x geweest maar de rest stond nog op mijn to do lijstje. Lange rijdagen voir de boeg dus op tijd tanken Albert anders moet je weer eten koken…hihihi. nu kun jij dat goed weet ik, dus geen straf voor de dames..;-))

  2. veel plezier in de craters off the moon, wij vinden het een apart gebied.

    liefs van Alida en Jan, vandaag maar de secret spire , blue sky, 82 fa,

  3. Mooie dagen weer en wat leuk die info over de parken, hoe was de campground Craters of the moon, was er nog genoeg plek?

  4. Leuk om te lezen dat jullie de Sawtooth Mts bezocht hebben. Wij waren daar erg van onder de indruk. Veel plezier verder!
    Gr, Elly

  5. mooie foto’s van de craters of the moon, ook daar bloemen, mooi nativ verhaal,Conny ik top ook altijd met ritsen, veel plezier met z’n drietjes,

    Groetjes van Alida, Jan, Farmington met regen, zondag komt de zon.

  6. Balen, ik keek net op de site van CotM en las dat de lava campground vanaf 1 juli tot waarschijnlijk half september gesloten is ivm Major rehabilitation project, dus wordt voor ons geen Lava campground ?

  7. Lieve Lyan en Albert.

    7-6- 2015, hoera , hoera ,jarig, Lyan, waar kun je dat beter vieren dan in de USA, van harte gefeliciteerd, laat je verwennen door Albert.

    Dikke knuffel van Alida en Jan, morgen komt de volle zon in Farmington.

  8. Lyan, van harte gefeliciteerd met je verjaardag, Albert natuurlijk ook, ook namens de rest van de familie.
    Maak er een fijne dag van, en wij drinken er wel eentje op!!

    Groetjes
    Renske

  9. Hoi Albert en Lyan,
    mooi verslag tot nu toe, krijg al helemaal zin om ook te gaan. Maar wat ik me wel afvraag wat zijn caches?

    groetjes
    Martin & Anja

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: